آهنگ آتش دل از معین

دل در آتش غم رخت تا که خانه کرددیده سیل خون به دامنم بس روانه کرد

آفتاب عمر من فرو رفتماهم از افق چرا سر برون نکرد

هیچ صبح دم نشد فلقچون شفق ز خون دلمرا لاله گون نکرد

ز روی مهت جانا پرده بر گشادر آسمان مه را منفعل نما

به ماه رویت سوگندکه دل به مهرت پایبندبه طره‌ات جان پیوند

قسم به زند و پازندبه جانم آتش افکندخراب رویت یک چند

بیا نگارا جمال خود بنماز رنگ و بویت خجل نما گل را

رو در طرف چمن بینبنشسته چو من

دل خون بس ز غمیاری غنچه دهن

گل درخشنده چهره تابنده غنچهدر خنده بلبل نعره زنانهر که جوینده باشد یابندهدل دارد زنده بس کن آه و فغان

ز جور مه رویان شکوه گر سازیبه شش در محنت مهره اندازی

همچون سالک دست خود بازیهمچون سالک دست خود بازی

معینآتش دل