آهنگ بیداد زمان از مرضیه

به رهی دیدم برگ خزانپژمرده ز بیداد زمانکز شاخه جدا بودچو ز گلشن روکرده نهاندر رهگذرش باد خزانچـون پیک بلا بودای برگ ستمدیده پاییزیآخر تو ز گلشن ز چه بگریزیروزی تو هم آغوش گلی بودیدلداده ومدهوش گلی بودیای عاشق شیدادلـــداده رســواگویمت چرا فسردهامدرگل، نه صفاییباشد نه وفاییجز ستم ز وی نبرده امخار، خار غمش در دل بنشاندمدر ره او من جان بفشاندمتا شد نوگل گلشن و زیب چمنرفت آن گل من از دستبا خار و خسی پیوستمن ماندم و صد خار ستموین پیکر بی جانای تازه گل گلشنپژ مرده شوی چون منهربرگ توافتد به رهیپژمرده و لرزانبه رهی دیدم برگ خزانپژمرده ز بیداد زمانکز شاخه جدا بودچو ز گلشن روکرده نهاندر رهگذرش باد خزانچـون پیک بلا بود