آهنگ فرمانروا از حجت اشرف‌زاده

دوباره پشت گریه‌های بی تو پنهانممنم که بغض تلخ کوچه‌های تهرانمشبیه خاطراتمان شبیه بارانمبیا که آه دوریت گرفته دامانم

بی تو هر شب این دیوانگی را گریه کردمای کاش گفته بودم بعد تو تعبیر دردمای عشق راه دورم از تو را باور نکردم

جانا جز تو در قلبم کسی فرمانروا نیستاین بغض بر من دیوانه‌ی رویت روا نیستبازآ در نگاه خیس من جز تو حسی آشنا نیست

گوشه گوشه از این شهر خالیبی تو بودم ولی با چه حالیهی خیابان برگ و باران

هی پرسه‌هایم با دلی آشفتهاز این درد پنهانباز دلتنگی و بغضو لحظه‌های تلخ تهران

غم گرفته دلم را در آغوشزنده ماندم ولی سرد و خاموشهی خیابان برگ و باران

هی می‌روم بی توبه راهی رو به پایانباز دلتنگی و بغضو لحظه‌های تلخ تهران

بی تو هر شب این دیوانگی را گریه کردمای کاش گفته بودم بعد تو تعبیر دردمای عشق راه دورم از تو را باور نکردم

جانا جز تو در قلبم کسی فرمانروا نیستاین بغض بر من دیوانه‌ی رویت روا نیستبازآ در نگاه خیس من جز تو حسی آشنا نیست