آهنگ دلتنگی از مهدی احمدوند

تو خیابون زیر نور چراغاساعت از نصفه شبم گذشته بودجز من و تنهایی و پیاده روخبر از عابر دیگه ای نبود

بادی که درختا رو تکون میدادروی سنگفرشا رو برگ پوشونده بودمثل هر شب دوباره دلتنگیمنو سمت خونه تون کشونده بود

هنوزم وقتی که نزدیکت میشمنفسم حبس میشه توی سینهبی هوا زل می زنم به خونه تونآخه کار هر شب من اینه

هنوزم وقتی که رد میشم از اونکوچه ای که خاطراتم توشهبی هوا زل می زنم به خونه تونخونه ای که چراغاش خاموشه

یاد اون شبا می افتادم کهبوی عطرت می اومد با بارونشبی که یه خرده سردت شده بودوقتی رد می شدیم از این خیابون

چراغ اتاق تو روشن بودخیلی دیره تو چرا بیداریروی خوش باوری دلواپستمشاید از دوری من بیماری

هنوزم وقتی که نزدیکت میشمنفسم حبس میشه توی سینهبی هوا زل می زنم به خونه تونآخه کار هر شب من اینه

هنوزم وقتی که رد میشم از اونکوچه ای که خاطراتم توشهبی هوا زل می زنم به خونه تونخونه ای که چراغاش خاموشه