لیل یوزی ورت، با نام واقعی سیمیر بایسیل وودز، رپر، خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی است که در ۳۱ ژوئیه ۱۹۹۴ در فیلادلفیا، پنسیلوانیا متولد شد. او یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های نسل جدید هیپ‌هاپ آمریکا محسوب می‌شود و به دلیل ترکیب رپ، ترپ، ایمو رپ، موسیقی تجربی و عناصر راک، سبک صوتی و تصویری منحصربه‌فردی برای خود ساخته است.

لیل یوزی ورت فعالیت موسیقی خود را از اوایل دهه ۲۰۱۰ آغاز کرد و در سال ۲۰۱۴ با انتشار پروژه «Purple Thoughtz Vol. 1» و سپس «The Real Uzi» توجه بیشتری به خود جلب کرد. در سال ۲۰۱۵ با انتشار میکس‌تیپ «Luv Is Rage» و همکاری با تهیه‌کنندگان و هنرمندان مطرح، مسیر حرفه‌ای او وارد مرحله جدی‌تری شد و در نهایت به قرارداد او با Atlantic Records و مجموعه Generation Now انجامید.

در سال ۲۰۱۶، «Lil Uzi Vert vs. The World» منتشر شد و یکی از مهم‌ترین پروژه‌های ابتدایی کارنامه او را شکل داد. قطعاتی مانند «Money Longer»، «You Was Right» و «Ps & Qs» باعث شدند نام لیل یوزی ورت به‌سرعت در میان نسل جدید مخاطبان هیپ‌هاپ مطرح شود. در همان دوره، حضور او در قطعه «Bad and Boujee» از گروه Migos نیز به نخستین آهنگ شماره یک او در جدول Billboard Hot 100 تبدیل شد.

اوج موفقیت اولیه لیل یوزی ورت در سال ۲۰۱۷ و با انتشار نخستین آلبوم استودیویی او، «Luv Is Rage 2»، رقم خورد. این آلبوم در صدر جدول Billboard 200 قرار گرفت و قطعه «XO TOUR Llif3» به بزرگ‌ترین موفقیت حرفه‌ای او در آن مقطع تبدیل شد. این آهنگ با فضای احساسی و تاریک خود، یکی از مهم‌ترین آثار موج ایمو رپ در اواخر دهه ۲۰۱۰ محسوب می‌شود و نقش مهمی در تثبیت جایگاه یوزی در موسیقی جریان اصلی داشت.

یکی از ویژگی‌های اصلی لیل یوزی ورت از همان سال‌های ابتدایی، بی‌توجهی او به مرزهای سنتی میان ژانرها بود. او در آثار مختلف خود از تأثیراتی مانند موسیقی راک، هوی متال، پاپ و هیپ‌هاپ استفاده کرده و در کنار رپ، به ملودی و خوانندگی نیز اهمیت زیادی داده است. استایل ظاهری متفاوت، استفاده از رنگ‌های متنوع، پیرسینگ و طراحی‌های بصری خاص نیز به بخش مهمی از هویت هنری او تبدیل شده‌اند.

پس از چند سال انتظار و تأخیر، آلبوم «Eternal Atake» در سال ۲۰۲۰ منتشر شد و در صدر Billboard 200 قرار گرفت. این پروژه با فضای علمی‌تخیلی و جهان بصری خاص خود، یکی از موردانتظارترین آلبوم‌های هیپ‌هاپ آن دوره بود. تنها یک هفته بعد، نسخه گسترده آن با عنوان «Eternal Atake (Deluxe) – LUV vs. The World 2» منتشر شد و خود این نسخه نیز در صدر جدول قرار گرفت.

در همان سال، لیل یوزی ورت در کنار فیوچر آلبوم مشترک «Pluto x Baby Pluto» را منتشر کرد. این پروژه ترکیبی از ترپ، رپ ملودیک و سبک‌های شخصی دو هنرمند بود و در رتبه دوم Billboard 200 قرار گرفت.

پس از انتشار «Eternal Atake»، یوزی برای مدتی انتشار آلبوم جدید خود را به تعویق انداخت و در سال ۲۰۲۲ با ای‌پی «Red & White» دوباره به فضای موسیقی بازگشت. این پروژه شامل قطعاتی بود که بخشی از حال‌وهوای دوران ابتدایی فعالیت او را زنده می‌کرد و زمینه را برای انتشار آلبوم بعدی فراهم کرد.

در سال ۲۰۲۳، سومین آلبوم استودیویی لیل یوزی ورت با نام «Pink Tape» منتشر شد. این پروژه از نظر سبک یکی از تجربی‌ترین آثار او بود و در کنار هیپ‌هاپ و ترپ، عناصر راک، متال و هاردکور را نیز وارد موسیقی او کرد. همکاری با هنرمندانی مانند نیکی میناژ، تراویس اسکات، دان تولیور و گروه Bring Me the Horizon نیز دامنه موسیقایی آلبوم را گسترده‌تر کرد. «Pink Tape» در صدر Billboard 200 قرار گرفت و سومین آلبوم استودیویی متوالی یوزی شد که به رتبه یک این جدول رسید.

قطعه «Just Wanna Rock» که پیش از انتشار آلبوم به یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های یوزی تبدیل شده بود، نشان‌دهنده توانایی او در ساخت موسیقی بسیار ساده، تکرارشونده و در عین حال فوق‌العاده تأثیرگذار بود. این آهنگ در ادامه به یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار دوران حرفه‌ای او تبدیل شد و جایگاه یوزی را در موج جدید موسیقی «Rage» و هیپ‌هاپ تجربی بیشتر تثبیت کرد.

در سال ۲۰۲۴، یوزی چهارمین آلبوم استودیویی خود با نام «Eternal Atake 2» را منتشر کرد. این پروژه از نظر مفهومی به جهان «Eternal Atake» بازمی‌گشت و شامل قطعاتی مانند «Chill Bae» و «The Rush» بود. با این حال، انتشار این آلبوم پایان دوره همکاری او با قرارداد قبلی‌اش بود و پس از آن یوزی وارد مرحله تازه‌ای از فعالیت مستقل خود شد.

در سال ۲۰۲۵، یوزی با انتشار قطعاتی مانند «Chanel Boy»، «Relevant»، «What You Saying» و «Regular» فعالیت خود را ادامه داد. این آثار بخشی از دوره جدید حرفه‌ای او بودند که پس از پایان قرارداد قبلی شکل گرفت و انتشار موسیقی او را به سمت همکاری با ساختار مستقل جدیدش سوق داد.

در سال ۲۰۲۶، لیل یوزی ورت با انتشار ای‌پی «Maverick “Almost Forever”» وارد دوره تازه‌ای شد. این پروژه در ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۶، هم‌زمان با تولد ۳۱ سالگی او، به‌صورت غافلگیرکننده منتشر شد و شامل هشت قطعه است. «Maverick “Almost Forever”» از نظر فضای موسیقایی به دوره ابتدایی فعالیت یوزی نزدیک‌تر است و در آن دوباره فلوهای سریع، انرژی بالا و عناصر تجربی موسیقی او پررنگ شده‌اند. این پروژه نخستین انتشار او با ساختار جدید Cor(e) محسوب می‌شود.

از نظر سبک، لیل یوزی ورت را نمی‌توان صرفاً یک رپر ترپ دانست. او در طول فعالیت خود میان ایمو رپ، ترپ، سایکدلیک رپ، Rage، پاپ و راک حرکت کرده است. فلوهای متغیر، وکال ملودیک، استفاده از افکت‌های صوتی و تمایل به آزمایش با ساختار آهنگ‌ها از مهم‌ترین ویژگی‌های موسیقی او هستند.

از شناخته‌شده‌ترین آثار لیل یوزی ورت می‌توان به «XO TOUR Llif3»، «Money Longer»، «You Was Right»، «20 Min»، «The Way Life Goes»، «Sauce It Up»، «New Patek»، «Just Wanna Rock»، «Do What I Want»، «Neon Guts»، «Myron»، «Erase Your Social»، «The Way Life Goes» و «Bad and Boujee» اشاره کرد.

لیل یوزی ورت یکی از هنرمندانی است که مرز میان رپ، موسیقی ملودیک و راک را در نسل جدید هیپ‌هاپ تا حد زیادی جابه‌جا کرده است. از «Luv Is Rage» و «Lil Uzi Vert vs. The World» تا «Luv Is Rage 2»، «Eternal Atake»، «Pink Tape» و «Eternal Atake 2»، مسیر حرفه‌ای او همواره با تغییر، آزمایش و بازتعریف سبک شخصی همراه بوده است. انتشار «Maverick “Almost Forever”» در سال ۲۰۲۶ نیز نشان داد که یوزی همچنان به دنبال بازسازی صدای خود و حفظ جایگاهش به‌عنوان یکی از متفاوت‌ترین چهره‌های هیپ‌هاپ معاصر است.