شاهرخ
Shahrokh
شاهرخ شاهید (Shahrokh) در ۶ آذر ۱۳۲۸ در محله سلسبیل تهران به دنیا آمد. یازده ساله بود که مادرش را از دست داد و سه سال بعد پدرش هم درگذشت؛ او در خانه خواهر بزرگترش بزرگ شد. پدرش پیش از مرگ او را به یادگیری ردیف موسیقی ایرانی تشویق کرده بود و شاهرخ ده سال در کلاسهای اسماعیل مهرتاش در جامعه باربد شاگردی کرد و پنج سال هم نزد مصطفی کمال پورتراب نت و سلفژ آموخت.
فعالیتش را سیزده سالگی در برنامه کودک رادیو ایران شروع کرد و مدتی هم بهعنوان سولیست با کُر ملی ایران در تالار رودکی خواند. سال ۱۳۵۳، در ۲۵ سالگی، اولین ترانهاش «دوستت دارم» را با کلام شهرام وفایی منتشر کرد و بعد از آن «شبا بیتو» و «راه بیفت» آمدند. اما چیزی که نامش را سر زبانها انداخت، ترانه سریال «غریبه» در پاییز ۱۳۵۴ بود که دو سال هر شب از تلویزیون پخش میشد.
شاهرخ پیش از انقلاب برای ادامه تحصیل موسیقی مدتی در لسآنجلس زندگی کرد و بعد از انقلاب برای همیشه به آمریکا رفت. آلبومهای مشترکش با ابی و شهرام شبپره از اولین کارهای او در مهاجرت بودند و در آغاز دهه ۷۰ هم آلبوم «شاهگل» را با ابی و شهرام صولتی منتشر کرد. او بیشتر ملودیهایش را خودش میساخت و با آهنگسازانی مثل فرید زلاند، سیاوش قمیشی، آندرانیک و فرخ آهی و ترانهسرایانی مثل اردلان سرفراز، شهیار قنبری و یغما گلرویی همکاری کرد.
یکی از پرطرفدارترین ترانههای او «مرغوب» بود که سال ۱۳۸۱ در آلبوم «عریضه» منتشر شد؛ با ترانهای از مسعود امینی و ملودی خود شاهرخ. آلبومهایی مثل «ماه شب چهارده»، «عروسک شکستنی»، «آهو»، «لعبت»، «کاکلی» و «ترانه باران» هم از کارهای انفرادی او هستند.
شاهرخ بعد از حدود دو سال بیماری، در ۱۲ آذر ۱۴۰۲ در ۷۴ سالگی در لسآنجلس درگذشت. ترانههایی مثل «مرغوب»، «کولی»، «نازکی» و «بخوای نخوای» هنوز هم صدای او را به یاد شنوندههایش میآورند.
