پلی بوی کارتی

Playboi Carti

پلی‌بوی کارتی، با نام اصلی جردن ترل کارتر، یکی از تأثیرگذارترین رپرهای نسل جدید آمریکا و از چهره‌های مهم تحول ترپ و موسیقی رپ تجربی در دهه ۲۰۱۰ و ۲۰۲۰ است. او در ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۵ در آتلانتا، جورجیا متولد شد و فعالیت موسیقی خود را در نوجوانی با نام «Sir Cartier» آغاز کرد. کارتی به‌مرور با ترکیب فلوهای تکرارشونده، ادلیب‌های فراوان، تغییرات غیرمعمول در صدای خود و تمرکز روی فضا و انرژی آهنگ، سبک بسیار شخصی و قابل تشخیصی ایجاد کرد.

مارتیک

Martik

مارتیک قره‌خانیان (Martik) در ۲۶ تیر ۱۳۲۸ در محله فرح‌آباد آبادان به دنیا آمد. آبادان آن سال‌ها، با کارکنان انگلیسی و آمریکایی پالایشگاه، شهری با حال‌وهوای غربی بود و مارتیک با موسیقی انگلیسی‌زبان بزرگ شد. الویس پریسلی و بیل هیلی اولین الگوهایش بودند و تصویر بیل هیلی با گیتاری روی گردن، او را هشت‌نه‌ساله پای کلاس گیتار نشاند. با یک دوست آشوری‌تبار گروهی به اسم «نفت بویز» درست کرد و اولین اجرای تلویزیونی‌اش را با همین گروه در تلویزیون آبادان داشت. حدود پانزده سالگی خانواده‌اش به تهران آمدند و مارتیک کارش را با گیتار زدن و خواندن ترانه‌های خارجی شروع کرد. در سال ۱۳۴۹ گوگوش او را در یک اجرای گروه «سول‌بند» دید؛ مارتیک به ارکستر گوگوش پیوست و بعدها سرپرست ارکستر او شد. اولین ملودی‌اش، «چلچله»، سال ۱۳۵۴ با صدای حسن شماعی‌زاده منتشر شد و درِ آهنگسازی را برایش باز کرد. کمی بعد با «حریر» و با ترانه‌ای از زویا زاکاریان، خودش هم به‌عنوان خواننده شناخته شد و اولین آلبومش را در سال ۱۳۵۶ منتشر کرد.

محمد اصفهانی

Mohammad Esfahani

محمد اصفهانی (Mohammad Esfahani)، با نام اصلی محمدمهدی واعظی، در ۱۴ تیر ۱۳۴۵ در تهران به دنیا آمد. پدرش پزشک بود و اصالتی اصفهانی داشت. محمدمهدی از کودکی قرائت قرآن را آموخت و در مسابقات قرآن نوجوانان مقام گرفت. بعد وارد دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران شد و سال ۱۳۷۶ فارغ‌التحصیل شد؛ به همین خاطر هنوز هم خیلی‌ها او را «دکتر» صدا می‌زنند. آواز ایرانی را در مکتب محمدرضا شجریان و علی جهاندار آموخت و موفق به دریافت گواهینامه درجه یک هنری در خوانندگی موسیقی سنتی شد. اولین تجربه حرفه‌ای‌اش سال ۱۳۷۳ بود: تیتراژ سریال «آوای فاخته». از همان‌جا تیتراژ به امضای کار او تبدیل شد و بیش از پانزده تیتراژ سریال و فیلم خواند؛ از «ولایت عشق» و «پهلوانان نمی‌میرند» تا «زیر هشت»، «اخراجی‌ها» و «یه تیکه زمین» که سال ۱۳۹۱ برایش عنوان بهترین خواننده تیتراژ را به همراه داشت.

حمید هیراد

Hamid Hiraad

حمید هیراد (Hamid Hiraad)، با نام اصلی حمید حسین‌زاده، در ۱ بهمن ۱۳۷۰ در تهران و در خانواده‌ای اهل رودسر به دنیا آمد؛ کوچک‌ترین فرزند خانواده‌ای پنج‌نفره. از شش سالگی به کلاس موسیقی رفت، پانزده سالگی با شعر آشنا شد و اول سراغ موسیقی سنتی و ترانه‌سرایی رفت. مادرش را همیشه «حامی اصلی» زندگی هنری‌اش می‌دانست و درباره نام هنری‌اش می‌گفت: «هیراد را مردم انتخاب کرده‌اند.» یکی از آثار سنتی‌اش به دست شرکت «آوازی‌نو» رسید و همکاری‌اش شروع شد. اسفند ۱۳۹۵ اولین کار حرفه‌ای‌اش، «بی‌تاب»، با پازل‌بند منتشر شد. اردیبهشت ۱۳۹۶ «مستم کن» آمد و دو ماه بعد «دلارام»، باز هم با پازل‌بند، او را به شهرت رساند. هیراد تحریرهای آواز ایرانی و ساختار دستگاهی را با تنظیم‌های پاپ، هاوس و الکترونیک ترکیب کرد و در شعرهایش از مولانا، حافظ و سعدی هم وام گرفت.

بهزاد لیتو

Behzad Leito

بهزاد لیتو، با نام اصلی بهزاد داورپناه، یکی از شناخته‌شده‌ترین رپرها و خوانندگان نسل جدید موسیقی هیپ‌هاپ فارسی است. او با ترکیب رپ، هیپ‌هاپ، ترپ و فضای ملودیک، در طول بیش از یک دهه فعالیت توانسته سبک شخصی خود را شکل دهد و به یکی از چهره‌های پرمخاطب رپ فارسی تبدیل شود.

شاهین نجفی

Shahin Najafi

شاهین نجفی، با نام اصلی مرتضی نجفی‌پور مقدم، خواننده، ترانه‌سرا، آهنگساز، نوازنده و شاعر ایرانی است که به‌عنوان یکی از متفاوت‌ترین و تأثیرگذارترین چهره‌های موسیقی آلترناتیو و اعتراضی فارسی شناخته می‌شود. او در سال ۱۳۵۹ در بندر انزلی متولد شد و فعالیت حرفه‌ای خود را از اواسط دهه ۱۳۸۰ آغاز کرد. موسیقی شاهین نجفی ترکیبی از رپ، راک، آلترناتیو، بلوز، موسیقی الکترونیک و عناصر موسیقی فولکلور ایرانی است و در بسیاری از آثارش از شعر و بیان اجتماعی و فلسفی برای روایت مسائل روزمره و دغدغه‌های انسانی استفاده می‌کند.