پلی‌بوی کارتی، با نام اصلی جردن ترل کارتر، یکی از تأثیرگذارترین رپرهای نسل جدید آمریکا و از چهره‌های مهم تحول ترپ و موسیقی رپ تجربی در دهه ۲۰۱۰ و ۲۰۲۰ است. او در ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۵ در آتلانتا، جورجیا متولد شد و فعالیت موسیقی خود را در نوجوانی با نام «Sir Cartier» آغاز کرد. کارتی به‌مرور با ترکیب فلوهای تکرارشونده، ادلیب‌های فراوان، تغییرات غیرمعمول در صدای خود و تمرکز روی فضا و انرژی آهنگ، سبک بسیار شخصی و قابل تشخیصی ایجاد کرد.

کارتی در سال‌های ابتدایی فعالیتش در فضای زیرزمینی آتلانتا رشد کرد و در میانه دهه ۲۰۱۰ با هنرمندان و اعضای جریان A$AP Mob ارتباط پیدا کرد. انتشار قطعاتی مانند «Broke Boi» و «Fetti» در سال ۲۰۱۵ باعث شد نام او در فضای اینترنت و میان مخاطبان هیپ‌هاپ بیشتر شنیده شود. همکاری با A$AP Rocky نیز نقش مهمی در ورود او به سطح بزرگ‌تر موسیقی رپ داشت.

در سال ۲۰۱۷، میکس‌تیپ «Playboi Carti» منتشر شد و قطعاتی مانند «Magnolia» و «wokeuplikethis*» با حضور Lil Uzi Vert، کارتی را به یکی از چهره‌های مطرح نسل جدید تبدیل کردند. «Magnolia» به‌خصوص به یکی از مهم‌ترین قطعات دوران اولیه فعالیت او تبدیل شد و سبک ساده، تکرارشونده و بسیار ریتمیک کارتی را به مخاطبان گسترده‌تری معرفی کرد.

یک سال بعد، کارتی اولین آلبوم استودیویی خود با نام «Die Lit» را منتشر کرد. این آلبوم در سال ۲۰۱۸ منتشر شد و با حضور هنرمندانی مانند Travis Scott، Nicki Minaj، Young Thug، Skepta، Lil Uzi Vert و Chief Keef همراه بود. «Die Lit» در رتبه سوم Billboard 200 قرار گرفت و به یکی از پروژه‌های تأثیرگذار ترپ مدرن تبدیل شد.

«Die Lit» بیش از آنکه بر پیچیدگی متن تمرکز کند، روی ریتم، ملودی، انرژی و اجرای صوتی کارتی بنا شده بود. استفاده گسترده از ادلیب، جمله‌های کوتاه، فلوهای تکرارشونده و تولید مینیمال باعث شد سبک او به‌راحتی قابل تشخیص باشد و تأثیر زیادی بر نسل بعدی هنرمندان ترپ و رپ اینترنتی بگذارد.

پس از «Die Lit»، کارتی برای چند سال وارد دوره‌ای بسیار کم‌حرف و مرموز شد. انتشار موسیقی جدید بارها به تعویق افتاد و بخش زیادی از قطعات او از طریق لیک‌ها و نسخه‌های غیررسمی در فضای اینترنت پخش شدند. همین فاصله طولانی میان پروژه‌ها باعث شد انتظار برای آلبوم بعدی به یکی از مهم‌ترین روایت‌های پیرامون کارتی تبدیل شود.

در سال ۲۰۲۰، تک‌آهنگ «@ MEH» منتشر شد و در ادامه، «Whole Lotta Red» در ۲۵ دسامبر همان سال به انتشار رسید. این آلبوم نسبت به «Die Lit» تغییر بسیار بزرگی در صدای کارتی ایجاد کرد. فضای اثر خشن‌تر، تیره‌تر و تجربی‌تر بود و استفاده از بیس‌های سنگین، سینتی‌سایزرهای دیستورشن‌شده و اجرای صوتی تهاجمی‌تر، تصویری کاملاً متفاوت از کارتی ارائه داد.

«Whole Lotta Red» در زمان انتشار واکنش‌های متفاوتی دریافت کرد، اما در سال‌های بعد تأثیر آن بسیار گسترده‌تر شد. این آلبوم به یکی از پایه‌های مهم چیزی تبدیل شد که بعدها با عنوان «Rage» در رپ شناخته شد؛ سبکی که بر انرژی بالا، سینتی‌سایزرهای تهاجمی، بیس‌های سنگین و فضای کنسرتی و پرتنش تکیه دارد.

کارتی همچنین در سال ۲۰۱۹ مجموعه و لیبل «Opium» را تأسیس کرد. این مجموعه بعدها به بستری برای فعالیت هنرمندانی مانند Ken Carson و Destroy Lonely تبدیل شد و نقش مهمی در شکل‌گیری بخشی از موج جدید رپ تجربی و Rage داشت.

در سال‌های پس از «Whole Lotta Red»، کارتی بیشتر به‌عنوان یک هنرمند مبتنی بر هویت، صدا و تصویر شناخته شد. حضور او در قطعات هنرمندانی مانند Travis Scott، The Weeknd، Kanye West، Future و دیگر چهره‌های بزرگ رپ و پاپ، جایگاهش را در جریان اصلی موسیقی تثبیت کرد. قطعاتی مانند «FE!N»، «Popular»، «Carnival» و «Timeless» از مهم‌ترین همکاری‌های این دوره هستند.

در ۱۴ مارس ۲۰۲۵، سومین آلبوم استودیویی کارتی با نام «MUSIC» منتشر شد؛ پروژه‌ای که با عنوان «I AM MUSIC» نیز شناخته می‌شود. این آلبوم شامل ۳۰ قطعه است و هنرمندانی مانند Travis Scott، The Weeknd، Kendrick Lamar، Future، Lil Uzi Vert، Young Thug، Skepta و Ty Dolla $ign در آن حضور دارند.

«MUSIC» نسبت به «Whole Lotta Red» بار دیگر تغییر محسوسی در اجرای کارتی نشان داد. او در بسیاری از قطعات به سمت صدایی بم‌تر، خشن‌تر و گرفته‌تر رفت و در کنار آن، عناصر ترپ کلاسیک آتلانتا و صداهای مدرن‌تر را ترکیب کرد. این آلبوم در زمان انتشار در صدر Billboard 200 قرار گرفت و هر ۳۰ قطعه نسخه استاندارد آن در جدول Billboard Hot 100 وارد شدند؛ اتفاقی کم‌سابقه که نشان‌دهنده گستردگی توجه به این پروژه بود.

از شناخته‌شده‌ترین آثار پلی‌بوی کارتی می‌توان به «Magnolia»، «wokeuplikethis*»، «Location»، «Shoota»، «R.I.P.»، «Sky»، «Stop Breathing»، «Beno!»، «Rockstar Made»، «MEH»، «All Red»، «FE!N»، «Carnival» و قطعات مختلف آلبوم «MUSIC» اشاره کرد.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های پلی‌بوی کارتی این است که او تعریف سنتی از رپ را تا حد زیادی کنار گذاشته است. در موسیقی او، صدا، ریتم، تکرار، ادلیب و انرژی اجرا گاهی حتی از متن اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند. کارتی از صدای خود مانند یک ساز استفاده می‌کند و با تغییر زیر و بم، خش‌دار کردن صدا، استفاده از «baby voice» و اجرای بسیار تهاجمی، شخصیت صوتی متفاوتی ساخته است.

تأثیر او تنها به موسیقی محدود نمی‌شود. استایل لباس، ظاهر، اجراهای زنده و هویت بصری کارتی نیز بخش مهمی از شخصیت هنری او هستند و در شکل‌گیری تصویر نسل جدید رپ و فرهنگ جوانان تأثیر گذاشته‌اند. به همین دلیل، پلی‌بوی کارتی را می‌توان بیشتر از یک رپر معمولی، یک هنرمند مبتنی بر صدا، تصویر و هویت دانست.

در مجموع، مسیر پلی‌بوی کارتی از «Broke Boi» و «Magnolia» تا «Die Lit»، «Whole Lotta Red» و «MUSIC» نشان‌دهنده یکی از سریع‌ترین تغییرات سبکی در رپ مدرن است. او از ترپ مینیمال و ملودیک به سمت موسیقی تجربی، Rage و صداهای خشن‌تر حرکت کرد و در این مسیر بر تعداد زیادی از هنرمندان نسل جدید تأثیر گذاشت.

پلی‌بوی کارتی امروز یکی از چهره‌های کلیدی رپ مدرن آمریکا محسوب می‌شود؛ هنرمندی که بخش مهمی از موفقیت خود را نه از پیچیدگی تکنیکی یا روایت‌های سنتی، بلکه از توانایی ساختن یک فضای صوتی و هویت کاملاً منحصربه‌فرد به دست آورده است.