مرضیه

Marzieh

مرضیه (Marzieh)، با نام اصلی خدیجه اشرف‌السادات مرتضایی، در ۱ فروردین ۱۳۰۳ در آباده به دنیا آمد؛ در خانواده‌ای که مجسمه‌ساز، نقاش و موسیقی‌دان کم نداشت. پدرش با اینکه روحانی بود، او را به درس خواندن تشویق کرد؛ آن هم در روزگاری که خواننده شدن برای یک زن کار عجیبی به حساب می‌آمد. مرضیه در هنرستان موسیقی درس خواند و سال‌ها زیر نظر استادان موسیقی ایرانی تمرین کرد. او از سال ۱۳۲۱ با راهنمایی اسماعیل مهرتاش کارش را شروع کرد. اولین موفقیت بزرگش روی صحنه تئاتر بود: نقش شیرین در نمایش «خسرو و شیرین» که ۳۷ شب در تئاتر باربد اجرا شد. بعد از آن صدای مرضیه به رادیو و برنامه‌های «گل‌ها» رسید و شاعران و آهنگسازان زیادی برای همکاری با او صف کشیدند.

فتانه

Fataneh

فتانه (Fataneh) در ۱۴ فروردین ۱۳۳۵ در تهران، به‌عنوان اولین فرزند از شش فرزند خانواده به دنیا آمد. نامش هم داستانی دارد: پدرش وقتی برای گرفتن شناسنامه به ثبت احوال رفته بود، از رادیو ترانه‌ای شنید و اسم خواننده را پرسید. مأمور ثبت گفت «فتانه» و پدر همان نام را برای دخترش انتخاب کرد. مأمور هم گفته بود امیدوار است این فتانه هم روزی مثل همان خواننده محبوب مردم شود. فتانه از اواسط دهه ۵۰ خورشیدی خوانندگی را شروع کرد. بعد از انقلاب، مسیر پرپیچ‌وخمی را پشت سر گذاشت؛ اول به لندن رفت، بعد به ایران برگردانده شد و در نهایت از راه اسپانیا و مکزیک خودش را به آمریکا رساند.

رضا یزدانی

Reza Yazdani

رضا یزدانی (Reza Yazdani) در ۲۴ مهر ۱۳۵۲ در تهران به دنیا آمد. او را بیشتر با گیتار، صدای خش‌دار و ترانه‌هایی می‌شناسند که بوی خیابان‌های تهران را می‌دهند؛ خواننده‌ای که هم آهنگ می‌سازد، هم ترانه می‌نویسد و هم تنظیم می‌کند. کارش را از سال ۱۳۷۷ جدی شروع کرد و اولین تجربه‌هایش روی صحنه تئاتر بود؛ آهنگسازی و خوانندگی نمایش‌های «دادگاه جنجال‌برانگیز» و «اگر باران بخواهد». اولین آلبومش «شهر دل» در سال ۱۳۸۰ منتشر شد و بعد از آن «پرنده بی‌پرنده»، «هیس»، «ساعت ۲۵ شب»، «ساعت فراموشی»، «خاطرات مبهم»، «ساعتا خوابن» و «سلول شخصی» آمدند. «دوئل در آینه» در سال ۱۳۹۵ جایزه بهترین آلبوم پاپ‌راک جشن موسیقی ما را گرفت و «هفت دریا» در سال ۱۴۰۳ تازه‌ترین آلبوم اوست.

آرمان گرشاسبی

Arman Garshasbi

آرمان گرشاسبی (Arman Garshasbi) سال ۱۳۶۷ در تهران به دنیا آمد. پدرش حمیدرضا گرشاسبی از مدیران ورزشی ایران و مدیرعامل سابق باشگاه پرسپولیس است، اما آرمان راهش را از نوجوانی در آواز سنتی پیدا کرد. در سال ۱۳۹۰ همراه آرش فتحی، احسان حائری و آیین احمدی‌فر گروه چارتار را بنیان گذاشت و صدای اصلی این گروه شد. چارتار با ترکیب آواز ایرانی و عناصر امروزی و الکترونیک خیلی زود شناخته شد و سه آلبوم «باران تویی» (۱۳۹۲)، «جاده می‌رقصد» (۱۳۹۴) و «دریا کجاست» (۱۳۹۶) با صدای آرمان منتشر شدند.

حامد همایون

Hamed Homayoun

حامد همایون (Hamed Homayoun)، با نام اصلی سید حامد محمودزاده، ۱۹ بهمن ۱۳۶۱ به دنیا آمد. اولین تک‌آهنگش «هنوزم همونم» بود، اما کسی که واقعاً او را به مردم معرفی کرد، «چتر خیس» بود؛ ترانه‌ای که خیلی زود دست‌به‌دست شد و نام حامد همایون را سر زبان‌ها انداخت. ۲۳ دی ۱۳۹۵ اولین آلبوم رسمی‌اش، «دوباره عشق»، را منتشر کرد. همان سال‌ها در مصاحبه‌ای گفته بود بیشتر ترانه‌های ایرانی از غم و خیانت و سیاهی می‌گویند و او و همکارانش تصمیم گرفته‌اند «سردمدار ترانه‌های شاد و مثبت» باشند. همین نگاه در آهنگ‌هایش پیداست؛ از «عشق ناب» و «عاشق شدم رفت» تا «حس عاشقی» و «معجزه».

سعید شهروز

Saeed Shahrouz

سعید شهروز (Saeed Shahrouz) ۱۶ اردیبهشت ۱۳۵۰ در تهران به دنیا آمد، اما اصالتش نهاوندی است؛ دلیل اینکه در آلبوم‌هایش ترانه لری هم پیدا می‌شود. از نوجوانی عاشق موسیقی بود و با وجود مخالفت پدرش پا به این راه گذاشت. فعالیت حرفه‌ای‌اش را سال ۱۳۷۶ شروع کرد و دو سال بعد اولین آلبومش «پسرای مشرقی» را منتشر کرد. اما چیزی که همه را متوجه او کرد، «غزلک» بود؛ آلبومی که سال ۱۳۷۹ منتشر شد و بیش از چهار میلیون نوار کاست فروخت. «خورشید خانم» سهم بزرگی در این فروش داشت و «طعنه» یکی از ماندگارترین ترانه‌های پاپ بعد از انقلاب شد. «گل یخ» را هم در همین آلبوم با ناصر عبداللهی دونفره خواند؛ تنها باری که از خواننده مهمان استفاده کرد.