مرضیه

Marzieh

مرضیه (Marzieh)، با نام اصلی خدیجه اشرف‌السادات مرتضایی، در ۱ فروردین ۱۳۰۳ در آباده به دنیا آمد؛ در خانواده‌ای که مجسمه‌ساز، نقاش و موسیقی‌دان کم نداشت. پدرش با اینکه روحانی بود، او را به درس خواندن تشویق کرد؛ آن هم در روزگاری که خواننده شدن برای یک زن کار عجیبی به حساب می‌آمد. مرضیه در هنرستان موسیقی درس خواند و سال‌ها زیر نظر استادان موسیقی ایرانی تمرین کرد. او از سال ۱۳۲۱ با راهنمایی اسماعیل مهرتاش کارش را شروع کرد. اولین موفقیت بزرگش روی صحنه تئاتر بود: نقش شیرین در نمایش «خسرو و شیرین» که ۳۷ شب در تئاتر باربد اجرا شد. بعد از آن صدای مرضیه به رادیو و برنامه‌های «گل‌ها» رسید و شاعران و آهنگسازان زیادی برای همکاری با او صف کشیدند.

فتانه

Fataneh

فتانه (Fataneh) در ۱۴ فروردین ۱۳۳۵ در تهران، به‌عنوان اولین فرزند از شش فرزند خانواده به دنیا آمد. نامش هم داستانی دارد: پدرش وقتی برای گرفتن شناسنامه به ثبت احوال رفته بود، از رادیو ترانه‌ای شنید و اسم خواننده را پرسید. مأمور ثبت گفت «فتانه» و پدر همان نام را برای دخترش انتخاب کرد. مأمور هم گفته بود امیدوار است این فتانه هم روزی مثل همان خواننده محبوب مردم شود. فتانه از اواسط دهه ۵۰ خورشیدی خوانندگی را شروع کرد. بعد از انقلاب، مسیر پرپیچ‌وخمی را پشت سر گذاشت؛ اول به لندن رفت، بعد به ایران برگردانده شد و در نهایت از راه اسپانیا و مکزیک خودش را به آمریکا رساند.

رضا یزدانی

Reza Yazdani

رضا یزدانی (Reza Yazdani) در ۲۴ مهر ۱۳۵۲ در تهران به دنیا آمد. او را بیشتر با گیتار، صدای خش‌دار و ترانه‌هایی می‌شناسند که بوی خیابان‌های تهران را می‌دهند؛ خواننده‌ای که هم آهنگ می‌سازد، هم ترانه می‌نویسد و هم تنظیم می‌کند. کارش را از سال ۱۳۷۷ جدی شروع کرد و اولین تجربه‌هایش روی صحنه تئاتر بود؛ آهنگسازی و خوانندگی نمایش‌های «دادگاه جنجال‌برانگیز» و «اگر باران بخواهد». اولین آلبومش «شهر دل» در سال ۱۳۸۰ منتشر شد و بعد از آن «پرنده بی‌پرنده»، «هیس»، «ساعت ۲۵ شب»، «ساعت فراموشی»، «خاطرات مبهم»، «ساعتا خوابن» و «سلول شخصی» آمدند. «دوئل در آینه» در سال ۱۳۹۵ جایزه بهترین آلبوم پاپ‌راک جشن موسیقی ما را گرفت و «هفت دریا» در سال ۱۴۰۳ تازه‌ترین آلبوم اوست.

علی لهراسبی

Ali Lohrasbi

علی لهراسبی (Ali Lohrasbi) ۲۰ فروردین ۱۳۵۵ به دنیا آمد. پیانو را نزد مهرداد تاج‌کریمی آموخت، بعد سراغ آهنگسازی برای کودکان و نوجوانان رفت و عضو یک گروه کر دانشجویی شد. سال ۱۳۷۹ چند کارش را برای ارزیابی به صداوسیما داد و خیلی زود اولین تیتراژش را خواند: سریال «کلبه سپید». بعد از آن دو سال سلفژ و تئوری موسیقی را نزد محمدرضا صادقی و بهنام صبوحی خواند تا کارش را محکم‌تر کند. سال ۱۳۸۱ تیتراژ «دریایی‌ها» را خواند و سال ۱۳۸۴ آلبومی با همین نام منتشر کرد. تیتراژ «بیراهه» در سال ۱۳۸۵ مقدمه آلبوم «مثلث» شد؛ با ترانه‌هایی مثل «بیراهه‌ها»، «یه روز سرد پاییزی» و «عطر بارون». بزرگ‌ترین کنسرتش شهریور ۱۳۸۶ در کاخ سعدآباد برگزار شد و آلبوم «۱۴» پاییز ۱۳۸۸ آمد.

مسعود صادقلو

Masoud Sadeghloo

مسعود صادقلو (Masoud Sadeghloo) ۱۹ فروردین ۱۳۶۵ در تهران به دنیا آمد. در نوجوانی و جوانی ورزشکار حرفه‌ای بود و نزدیک هشت سال کشتی را جدی دنبال کرد، اما موسیقی که از کودکی همراهش بود، کم‌کم جای کشتی را گرفت. آواز کلاسیک را نزد محمدرضا صادقی آموخت. قبل از اینکه نامش شناخته شود، با رضا شیری و مسعود جهانی همکاری کرد و از سال ۱۳۹۵ آهنگ‌هایش را جدی منتشر کرد. کارهایش خیلی زود شنیده شدند؛ «هوس‌باز»، «آخر شب»، «دیوونه‌بازی»، «زیر بارونا برقص» و «نیمه گمشده» او را به یکی از نام‌های آشنای پاپ تبدیل کردند. لحن اجرای مسعود امضای خودش را دارد و شنونده خیلی زود صدایش را تشخیص می‌دهد.

امید حاجیلی

Omid Hajili

امید حاجیلی (Omid Hajili) ۲ مهر ۱۳۶۲ در تهران به دنیا آمد. نه ساله پیانو را شروع کرد و یازده ساله وارد هنرستان موسیقی تهران شد. بعد از سه سال ویولن، سازش را به ترومپت تغییر داد و پرکاشن و درامز را هم خودش یاد گرفت. تا لیسانس در همان‌جا ماند و بعد کارشناسی ارشد موسیقی را از دانشگاه هنر گرفت. حاجیلی سال‌ها پیش از اینکه صدایش شناخته شود، ترومپت‌نواز حرفه‌ای بود؛ ده سال در ارکستر سمفونیک تهران، ارکستر فیلارمونیک تهران و ارکسترهای دیگر نواخت، در دانشکده موسیقی صداوسیما و دانشگاه آزاد درس داد و برای علیرضا عصار، سیروان خسروی، محسن چاوشی، علی لهراسبی و خیلی‌های دیگر آهنگ ساخت و تنظیم کرد. رهبر ارکستر ناصر عبداللهی و رضا صادقی هم بوده و از اعضای اصلی گروه «دارکوب» است.