دلکش

Delkash

دلکش (Delkash)، با نام اصلی عصمت باقرپور بابلی، در ۳ اسفند ۱۳۰۳ در بابل به دنیا آمد؛ دختری که پیش از آنکه خواندن و نوشتن بلد باشد، آوازهای محلی مازندران و قرآن‌خواندن مادرش را از بر بود. دوازده ساله بود که پدرش را از دست داد و مادرش او را با یک راننده کامیون که برنج به تهران می‌برد، راهی پایتخت کرد تا پیش خواهرش زندگی کند و به مدرسه برود. سرنوشت او در یک کلاس سرود مدرسه عوض شد. آموزگار موسیقی متوجه شد صدای این دختر «یک نت بالاتر از همه» می‌خواند و او را به اداره موسیقی کشور برد. روح‌الله خالقی بعد از شنیدن صدایش بی‌درنگ اسمش را نوشت، او را به عبدالعلی وزیری سپرد تا ردیف آواز ایرانی را یاد بگیرد و نام هنری «دلکش» را هم برایش برگزید؛ نامی که از یکی از گوشه‌های موسیقی ایرانی گرفته شده است.

نوش‌آفرین

Nooshafarin

نوش‌آفرین (Nooshafarin)، با نام اصلی فاطمه عبدی گلنگشی، در ۱۱ اسفند ۱۳۳۵ در روستای گلنگش در رودبار گیلان به دنیا آمد. پنج ساله بود که پدر و مادرش از هم جدا شدند. در مدرسه برای هم‌کلاسی‌هایش ترانه می‌خواند و همین تشویق‌ها کم‌کم او را به سمت خوانندگی برد. شانسش را شانزده سالگی، سال ۱۳۵۱، امتحان کرد؛ وقتی دانش‌آموز دبیرستان بود و هم‌زمان کار می‌کرد، یک آگهی استودیو برای پیدا کردن چهره تازه سینما را دید و راهی آنجا شد. در همان سال‌ها با کمک فریدون خشنود اولین ترانه‌اش «قبله» را خواند که نخستین بار در برنامه «میخک نقره‌ای» فریدون فرخزاد پخش شد. خودش گفته این ترانه چهار بار در شورای موسیقی رد شد تا بالاخره اجازه پخش گرفت. او گویندگی در برنامه «شما و رادیو» را هم کنار فرخزاد تجربه کرد.

احسان خواجه‌امیری

Ehsan Khajeamiri

احسان خواجه‌امیری (Ehsan Khajeamiri) در ۷ آبان ۱۳۶۳ در تهران به دنیا آمد؛ پسر ایرج، «پهلوان آواز» ایران. در خانه‌ای که موسیقی همیشه جریان داشت، از پنج سالگی موسیقی را شروع کرد، هفت‌هشت ساله به کلاس سنتور و ویولن رفت و پیانو را از خواهرش الیکا یاد گرفت. دوازده ساله بود که برای یک برنامه کودک آهنگ ساخت. احسان در اصل می‌خواست آهنگساز باشد و خوانندگی را اول شوخی می‌دانست. کارش را با ساختن موسیقی بی‌کلام برای مستندها شروع کرد و آلبوم «خاطرات زندگی» را برای پدرش ساخت. هفده ساله بود که آلبوم مشترک «من و بابا» را با ایرج منتشر کرد و در نوزده سالگی، با خواندن تیتراژ سریال «غریبانه» و ترانه «هر چی آرزوی خوبه»، صدایش به همه خانه‌ها رسید.

چارتار

Chaartaar

چارتار (Chaartaar) در سال ۱۳۹۰ با چهار دوست شکل گرفت: آرمان گرشاسبی در جایگاه خواننده، آرش فتحی آهنگساز، احسان حائری ترانه‌سرا و آیین احمدی‌فر تنظیم‌کننده. اسم گروه هم از همین چهار نفر آمده؛ به قول آرش فتحی، مثل سازی با چهار سیم که هر کدام صدای خودش را دارد، اما وقتی با هم به صدا درمی‌آیند، هارمونی تازه‌ای می‌سازند. موسیقی چارتار ترکیبی از حال‌وهوای موسیقی ایرانی و کلاسیک است، با ترانه‌هایی خوش‌آهنگ و تنظیمی امروزی. اولین آلبومشان «باران تویی» در سال ۱۳۹۲ منتشر شد و قطعه‌ای با همین نام خیلی زود آن‌ها را به یکی از گروه‌های محبوب پاپ تبدیل کرد. دو سال بعد «جاده می‌رقصد» و در سال ۱۳۹۶ «دریا کجاست» منتشر شد.

حجت اشرف‌زاده

Hojat Ashrafzadeh

حجت اشرف‌زاده (Hojat Ashrafzadeh) ۱۲ آذر ۱۳۵۸ در نیشابور به دنیا آمد و اولین آشنایی‌اش با لحن‌ها و آواهای موسیقی ایرانی در خانه و از پدرش بود. ردیف آوازی را نزد رضا شاکری و صداسازی را نزد حمیدرضا نوربخش آموخت و از محضر استادانی مثل محمدرضا شجریان، محمدرضا لطفی، پرویز مشکاتیان و محسن نفر هم بهره برد. اولین آلبومش «شرح پریشانی» سال ۲۰۱۰ منتشر شد، اما نامش با «ماه و ماهی» سر زبان‌ها افتاد؛ آلبومی که سال ۲۰۱۵ آمد و شیوه تازه‌ای از آواز را در قالبی میان سنتی و پاپ پیش گذاشت. همان سال «بیابان جنون» و یک سال بعد «خاتون» منتشر شدند؛ «خاتون» را با نگاهی پژوهشی و با الهام از موسیقی آیینی گذشتگان ساخت.

روزبه نعمت‌اللهی

Roozbeh Nematollahi

روزبه نعمت‌اللهی (Roozbeh Nematollahi) ۷ تیر ۱۳۵۸ به دنیا آمد و در خانه‌ای بزرگ شد که موسیقی و شعر در آن جاری بود. مادرش فرشته جواهری خواننده و ردیف‌خوان است و پدرش مسرور نعمت‌اللهی پژوهشگر و استاد دانشگاه؛ بیشتر ترانه‌هایی که روزبه خوانده را پدرش انتخاب کرده و خیلی از آن‌ها ترکیبی از سروده‌های پدر و ابیات مولانا هستند. روزبه موسیقی را در کودکی با ویولن شروع کرد و سال‌ها نزد استادان ویولن کلاسیک آموزش دید. پیانو و چند ساز ایرانی را هم می‌نوازد و در رشته موسیقی از دانشگاه سوره فارغ‌التحصیل شده است.