حمید هیراد

Hamid Hiraad

حمید هیراد (Hamid Hiraad)، با نام اصلی حمید حسین‌زاده، در ۱ بهمن ۱۳۷۰ در تهران و در خانواده‌ای اهل رودسر به دنیا آمد؛ کوچک‌ترین فرزند خانواده‌ای پنج‌نفره. از شش سالگی به کلاس موسیقی رفت، پانزده سالگی با شعر آشنا شد و اول سراغ موسیقی سنتی و ترانه‌سرایی رفت. مادرش را همیشه «حامی اصلی» زندگی هنری‌اش می‌دانست و درباره نام هنری‌اش می‌گفت: «هیراد را مردم انتخاب کرده‌اند.» یکی از آثار سنتی‌اش به دست شرکت «آوازی‌نو» رسید و همکاری‌اش شروع شد. اسفند ۱۳۹۵ اولین کار حرفه‌ای‌اش، «بی‌تاب»، با پازل‌بند منتشر شد. اردیبهشت ۱۳۹۶ «مستم کن» آمد و دو ماه بعد «دلارام»، باز هم با پازل‌بند، او را به شهرت رساند. هیراد تحریرهای آواز ایرانی و ساختار دستگاهی را با تنظیم‌های پاپ، هاوس و الکترونیک ترکیب کرد و در شعرهایش از مولانا، حافظ و سعدی هم وام گرفت.

تهم

Taham

تهم با نام اصلی سینا، یکی از چهره‌های باسابقه و متفاوت رپ فارسی است که از هنرمندان نسل‌های ابتدایی این جریان به شمار می‌رود. او متولد ۱۳ مارس ۱۹۸۹ در تهران است و فعالیت خود را در فضایی دنبال کرده که رپ زیرزمینی فارسی هنوز در حال شکل‌گیری و پیدا کردن هویت مستقل خود بود. تهم در طول فعالیتش به جای دنبال کردن الگوهای رایج و تجاری، مسیر شخصی و تجربه‌گرایانه‌ای را در موسیقی انتخاب کرده است.

فرزاد قدیمی

Farzad Ghadimi

فرزاد قدیمی، رپر و ترانه‌سرای ایرانی، از چهره‌های نسل جدید اما جدی رپ فارسی است که در سال‌های اخیر با تکیه بر ترانه‌نویسی، اجرای شخصی و نگاه محتوایی توانسته جایگاه متفاوتی در جریان هیپ‌هاپ زیرزمینی به دست آورد. اطلاعات عمومی درباره زندگی شخصی، تاریخ تولد و پیشینه خانوادگی او محدود است و تمرکز اصلی کارنامه‌اش نیز همواره بر موسیقی و آثارش بوده است.

دانیال

Daniyal

دانیال جلالوندی که با نام هنری «دانیال» فعالیت می‌کند، خواننده، رپر، ترانه‌سرا و آهنگساز ایرانی است که در جریان معاصر رپ فارسی فعالیت دارد. اطلاعات عمومی درباره زندگی شخصی، تاریخ تولد و پیشینه خانوادگی او محدود است و برخلاف بسیاری از چهره‌های شناخته‌شده‌تر این حوزه، جزئیات مستند زیادی از زندگی شخصی او در منابع عمومی منتشر نشده است. به همین دلیل، بخش اصلی شناخت این هنرمند از مسیر آثار و فعالیت‌های موسیقایی او شکل می‌گیرد.

دلکش

Delkash

دلکش (Delkash)، با نام اصلی عصمت باقرپور بابلی، در ۳ اسفند ۱۳۰۳ در بابل به دنیا آمد؛ دختری که پیش از آنکه خواندن و نوشتن بلد باشد، آوازهای محلی مازندران و قرآن‌خواندن مادرش را از بر بود. دوازده ساله بود که پدرش را از دست داد و مادرش او را با یک راننده کامیون که برنج به تهران می‌برد، راهی پایتخت کرد تا پیش خواهرش زندگی کند و به مدرسه برود. سرنوشت او در یک کلاس سرود مدرسه عوض شد. آموزگار موسیقی متوجه شد صدای این دختر «یک نت بالاتر از همه» می‌خواند و او را به اداره موسیقی کشور برد. روح‌الله خالقی بعد از شنیدن صدایش بی‌درنگ اسمش را نوشت، او را به عبدالعلی وزیری سپرد تا ردیف آواز ایرانی را یاد بگیرد و نام هنری «دلکش» را هم برایش برگزید؛ نامی که از یکی از گوشه‌های موسیقی ایرانی گرفته شده است.

نوش‌آفرین

Nooshafarin

نوش‌آفرین (Nooshafarin)، با نام اصلی فاطمه عبدی گلنگشی، در ۱۱ اسفند ۱۳۳۵ در روستای گلنگش در رودبار گیلان به دنیا آمد. پنج ساله بود که پدر و مادرش از هم جدا شدند. در مدرسه برای هم‌کلاسی‌هایش ترانه می‌خواند و همین تشویق‌ها کم‌کم او را به سمت خوانندگی برد. شانسش را شانزده سالگی، سال ۱۳۵۱، امتحان کرد؛ وقتی دانش‌آموز دبیرستان بود و هم‌زمان کار می‌کرد، یک آگهی استودیو برای پیدا کردن چهره تازه سینما را دید و راهی آنجا شد. در همان سال‌ها با کمک فریدون خشنود اولین ترانه‌اش «قبله» را خواند که نخستین بار در برنامه «میخک نقره‌ای» فریدون فرخزاد پخش شد. خودش گفته این ترانه چهار بار در شورای موسیقی رد شد تا بالاخره اجازه پخش گرفت. او گویندگی در برنامه «شما و رادیو» را هم کنار فرخزاد تجربه کرد.