نیما مسیحا

نیما مسیحا (Nima Masiha) ۱۳ دی ۱۳۵۳ در تهران به دنیا آمد. از کودکی عاشق خواندن بود و پدرش که خودش صدای خوبی دارد، اولین مشوقش بود. او با یک بیماری مادرزادی چشم زندگی می‌کند و خودش در «دورهمی» درباره آن گفته است.

سال ۱۳۶۹ در پی آگهی‌ای در روزنامه همشهری، به گروه کر تالار وحدت پیوست و به‌عنوان تنور خواند. بعد از جدا شدن از گروه کر، تا سال ۱۳۷۸ به‌تنهایی تمرین کرد؛ آواز را نزد حسین سرشار و تئوری موسیقی را نزد گرگین موسیسیان آموخت.

آشنایی با بابک بیات در سال ۱۳۷۷ مسیرش را به پاپ باز کرد. داستان اولین کار جدی‌اش خواندنی است: برای ترانه فیلم «دست‌های آلوده» سیروس الوند، بابک بیات خواننده‌ای جوان پیشنهاد داد که الوند اول قبولش نداشت؛ اما وقتی صدایش را شنید، شگفت‌زده شد. آن جوان نیما مسیحا بود و «پروانگی» سال ۱۳۷۸ او را به شهرت رساند. بعدها «پرواز ممنوع» را با حمید حامی برای فیلم «شبکه» خواند و سال ۱۳۸۵ هم با روزبه بمانی و مهدی یراحی «منو زیر سایه خودت بگیر» را اجرا کرد.

صدای نیما مسیحا جایی میان پاپ و آواز کلاسیک است. «پروانگی» و «بر فراز آسمان‌ها» از شناخته‌شده‌ترین کارهای او هستند.