فرزاد فرخ

Farzad Farokh

فرزاد فرخ (Farzad Farokh)، با نام اصلی فرزاد فرخی‌فرد شیرازی، ۲ بهمن ۱۳۶۸ در شیراز به دنیا آمد؛ پدرش شیرازی و مادرش آبادانی است و او یک دهه از زندگی‌اش را در آبادان گذراند. کودکی سختی داشت: شش ساله بود که پدرش سکته کرد و از کار افتاد و فرزاد و برادرانش مجبور شدند کار کنند. او جلوی مدرسه‌ها بستنی می‌فروخت. مدتی هم فوتبال بازی کرد و به تیم منتخب آبادان دعوت شد. نوزده ساله بود که پدرش را از دست داد. فرزاد از سال ۱۳۸۰ به کلاس گیتار رفت، از ۱۳۸۴ موسیقی را جدی خواند و از ۱۳۸۸ آهنگسازی را حرفه‌ای شروع کرد. اولین قطعه رسمی‌اش «تو سرتری» اردیبهشت ۱۳۹۳ منتشر شد، اما چیزی که همه‌چیز را عوض کرد «هوای تو» بود؛ آهنگی که با دوستش امیرعلی هدایت‌زاده در استودیوی کوچک خانه‌اش ساخت و در کانال تلگرامش گذاشت و خیلی زود دست‌به‌دست شد.

رضایا

Rezaya

رضایا (Rezaya)، با نام اصلی امیررضا طاری، ۱۶ تیر ۱۳۶۶ به دنیا آمد و از نوجوانی موسیقی را شروع کرد. وقتی کارش جدی شد، از ساری به تهران آمد و در رشته موسیقی هم درس خواند. سبک او R&B است؛ ملودی‌های نرم و ترانه‌های عاشقانه. نامش سال ۱۳۸۵ با «نازگل» سر زبان‌ها افتاد؛ آهنگی که با آرمین 2AFM و شاهین فلاکت خواند و نماهنگش هم حسابی دیده شد. در همان سال‌ها «نازنین» و «غیر مستقیم» را منتشر کرد و بعد با امیر تتلو، آرمین 2AFM و اردلان طعمه در «دلبر» و «ایول» هم‌خوانی کرد. «تو عوض نمی‌شی»، «بازنده»، «دیوونه»، «هدف»، «داره می‌ره» و «یه جای تازه» از کارهای پرشنونده او در دهه ۸۰ و ۹۰ هستند.

شهاب رمضان

Shahab Ramezan

شهاب رمضان (Shahab Ramezan) ۲۸ مهر ۱۳۵۸ در تهران به دنیا آمد. علاقه‌اش به موسیقی از کودکی پیدا بود و پدر و مادرش، که خودش همیشه خود را مدیون آن‌ها می‌داند، او را تشویق کردند. آواز، سلفژ و پیانو را نزد مهدی شمس‌نیکنام و آندره مرادیان آموخت. کارش را با ساختن موسیقی متن تله‌فیلم‌ها شروع کرد و با کارگردانانی مثل کاظم معصومی و آرش معیریان در فیلم‌هایی مثل «اوهام» و «راز آبنبات چوبی» همکاری کرد. کم‌کم به یکی از آهنگسازهای پاپ تبدیل شد و برای سیروان خسروی، بهنام صفوی، حمید عسکری، امیر یگانه، ایمان قیاسی، رضا بهرام و خیلی‌های دیگر آهنگ ساخت.

مرضیه

Marzieh

مرضیه (Marzieh)، با نام اصلی خدیجه اشرف‌السادات مرتضایی، در ۱ فروردین ۱۳۰۳ در آباده به دنیا آمد؛ در خانواده‌ای که مجسمه‌ساز، نقاش و موسیقی‌دان کم نداشت. پدرش با اینکه روحانی بود، او را به درس خواندن تشویق کرد؛ آن هم در روزگاری که خواننده شدن برای یک زن کار عجیبی به حساب می‌آمد. مرضیه در هنرستان موسیقی درس خواند و سال‌ها زیر نظر استادان موسیقی ایرانی تمرین کرد. او از سال ۱۳۲۱ با راهنمایی اسماعیل مهرتاش کارش را شروع کرد. اولین موفقیت بزرگش روی صحنه تئاتر بود: نقش شیرین در نمایش «خسرو و شیرین» که ۳۷ شب در تئاتر باربد اجرا شد. بعد از آن صدای مرضیه به رادیو و برنامه‌های «گل‌ها» رسید و شاعران و آهنگسازان زیادی برای همکاری با او صف کشیدند.

فتانه

Fataneh

فتانه (Fataneh) در ۱۴ فروردین ۱۳۳۵ در تهران، به‌عنوان اولین فرزند از شش فرزند خانواده به دنیا آمد. نامش هم داستانی دارد: پدرش وقتی برای گرفتن شناسنامه به ثبت احوال رفته بود، از رادیو ترانه‌ای شنید و اسم خواننده را پرسید. مأمور ثبت گفت «فتانه» و پدر همان نام را برای دخترش انتخاب کرد. مأمور هم گفته بود امیدوار است این فتانه هم روزی مثل همان خواننده محبوب مردم شود. فتانه از اواسط دهه ۵۰ خورشیدی خوانندگی را شروع کرد. بعد از انقلاب، مسیر پرپیچ‌وخمی را پشت سر گذاشت؛ اول به لندن رفت، بعد به ایران برگردانده شد و در نهایت از راه اسپانیا و مکزیک خودش را به آمریکا رساند.

رضا یزدانی

Reza Yazdani

رضا یزدانی (Reza Yazdani) در ۲۴ مهر ۱۳۵۲ در تهران به دنیا آمد. او را بیشتر با گیتار، صدای خش‌دار و ترانه‌هایی می‌شناسند که بوی خیابان‌های تهران را می‌دهند؛ خواننده‌ای که هم آهنگ می‌سازد، هم ترانه می‌نویسد و هم تنظیم می‌کند. کارش را از سال ۱۳۷۷ جدی شروع کرد و اولین تجربه‌هایش روی صحنه تئاتر بود؛ آهنگسازی و خوانندگی نمایش‌های «دادگاه جنجال‌برانگیز» و «اگر باران بخواهد». اولین آلبومش «شهر دل» در سال ۱۳۸۰ منتشر شد و بعد از آن «پرنده بی‌پرنده»، «هیس»، «ساعت ۲۵ شب»، «ساعت فراموشی»، «خاطرات مبهم»، «ساعتا خوابن» و «سلول شخصی» آمدند. «دوئل در آینه» در سال ۱۳۹۵ جایزه بهترین آلبوم پاپ‌راک جشن موسیقی ما را گرفت و «هفت دریا» در سال ۱۴۰۳ تازه‌ترین آلبوم اوست.