**زخمی** با نام اصلی **امیرعلی خسروجردی**، رپر و ترانه‌سرای ایرانی است که از چهره‌های شناخته‌شده نسل دوم رپ فارسی به شمار می‌رود. او متولد سال **۱۳۶۹ در تهران** است و بخش مهمی از فعالیت حرفه‌ای خود را خارج از ایران و در انگلستان ادامه داده است. موسیقی زخمی بیش از آنکه بر جنبه‌های صرفاً سرگرم‌کننده رپ تکیه داشته باشد، به بیان تجربه‌های شخصی، دغدغه‌های اجتماعی و روایت بخش‌هایی از زندگی واقعی انسان معاصر می‌پردازد.

زخمی از سال‌های ابتدایی فعالیت خود، با لحن و صدایی متمایز توانست هویت مشخصی در میان رپرهای فارسی‌زبان پیدا کند. شیوه اجرای او معمولاً ترکیبی از بیان مستقیم، فضای احساسی و روایت‌گری است؛ ویژگی‌ای که باعث شده بخش قابل توجهی از آثارش حال‌وهوایی شخصی و داستان‌محور داشته باشند. درونمایه‌هایی مانند روابط انسانی، شکست، تنهایی، فشارهای اجتماعی، تجربه مهاجرت و واقعیت‌های زندگی روزمره در بخش مهمی از آثار او دیده می‌شوند.

یکی از ویژگی‌های قابل توجه در مسیر هنری زخمی، حضور او در کنار برخی از چهره‌های مطرح رپ فارسی است. همکاری با هنرمندانی مانند **مهراد هیدن، گادپوری، کنیس، مجید فلاح‌پور و امیر** بخشی از کارنامه او را شکل داده است. قطعاتی مانند **«کمین»** با مهراد هیدن، **«غوغا»**، **«خورشید»**، **«آرزو»**، **«صدامو داری»** و **«راضیم»** از جمله آثاری هستند که نام زخمی را در جریان رپ فارسی بیشتر مطرح کرده‌اند.

در میان آثار مشترک او، همکاری با مهراد هیدن اهمیت ویژه‌ای دارد. «غوغا» یکی از قطعاتی است که از آن به‌عنوان یکی از آثار شاخص زخمی در همکاری با نسل شناخته‌شده رپ فارسی یاد می‌شود. همکاری‌های متعدد او با کنیس نیز بخش دیگری از مسیر هنری زخمی را تشکیل داده و نشان‌دهنده ارتباط او با جریان‌های مختلف هیپ‌هاپ فارسی است.

از دیگر آثار شناخته‌شده زخمی می‌توان به **«خشابم پره»**، **«حبیبی»**، **«بمب»**، **«ماحکوم»**، **«لُمپن»**، **«شخصی»** و **«غوغـا»** اشاره کرد. «حبیبی» نیز از همکاری‌های او با **سوگند** محسوب می‌شود و در کنار فعالیت مستقل زخمی، بخشی از کارنامه مشترک این دو هنرمند را شکل داده است.

نام هنری «زخمی» نیز با تصویری که این هنرمند از خود در موسیقی ارائه کرده، ارتباط پیدا کرده است. در منابع مختلف، داستان انتخاب این نام به زخمی روی صورت او نسبت داده شده است؛ با این حال، جزئیات این روایت در منابع غیررسمی یکسان نیست و بهتر است آن را بخشی از روایت شناخته‌شده پیرامون شخصیت هنری او دانست، نه یک واقعیت قطعی و مستند.

زخمی در طول فعالیت خود تلاش کرده است میان **رپ روایی، بیان احساسی و محتوای اجتماعی** تعادل برقرار کند. برخلاف بخشی از جریان رپ که بر تکنیک، کل‌کل و نمایش مهارت‌های کلامی تمرکز دارد، در آثار زخمی تجربه و احساس نقش پررنگ‌تری دارند. همین رویکرد باعث شده موسیقی او برای مخاطبانی که با روایت‌های شخصی و فضای واقع‌گرایانه ارتباط بیشتری دارند، قابل توجه باشد.

در مجموع، زخمی را می‌توان یکی از رپرهای نسل دوم دانست که هویت هنری خود را بر پایه **روایت شخصی، لحن صریح، فضای احساسی و پرداختن به واقعیت‌های اجتماعی** شکل داده است. فعالیت او در کنار چهره‌های مختلف هیپ‌هاپ فارسی و مجموعه‌ای از آثار شخصی و مشترک، جایگاه او را در تاریخ معاصر رپ فارسی تثبیت کرده و نام «زخمی» را به بخشی از نسل مهمی از هنرمندان این جریان تبدیل کرده است.