روزبه نعمتاللهی
Roozbeh Nematollahi
روزبه نعمتاللهی (Roozbeh Nematollahi) ۷ تیر ۱۳۵۸ به دنیا آمد و در خانهای بزرگ شد که موسیقی و شعر در آن جاری بود. مادرش فرشته جواهری خواننده و ردیفخوان است و پدرش مسرور نعمتاللهی پژوهشگر و استاد دانشگاه؛ بیشتر ترانههایی که روزبه خوانده را پدرش انتخاب کرده و خیلی از آنها ترکیبی از سرودههای پدر و ابیات مولانا هستند.
روزبه موسیقی را در کودکی با ویولن شروع کرد و سالها نزد استادان ویولن کلاسیک آموزش دید. پیانو و چند ساز ایرانی را هم مینوازد و در رشته موسیقی از دانشگاه سوره فارغالتحصیل شده است.
اولین آلبومش «سرزمین مادری» سال ۱۳۸۲ منتشر شد و بعد «هفته عاشقی»، «عمو زنجیرباف» و «داروگ» آمدند. او بیش از صد تکآهنگ هم منتشر کرده است. صدای گرم و آرام و ترانههای عارفانهاش باعث شده مخاطبانش او را «خواننده صلح» صدا بزنند.
روزبه نعمتاللهی در برج میلاد، سالن وزارت کشور و شهرهای دیگر کنسرت داده است. در کنسرتنمایش «ملت عشق» نقش مولانا را بازی کرد و دیدار شمس و مولانا را روی صحنه برد. در دوران کرونا هم کنسرت آنلاین «صندلیهای خالی» را برگزار کرد و کنسرتی با شعار «زمین را رعایت کنیم» برای حمایت از محیط زیست اجرا کرد.
از آهنگهای شناختهشده روزبه نعمتاللهی میتوان به «چمدون»، «نفس نفس»، «گل سنگ» و «خندههاتو دوست دارم» اشاره کرد.
