محمد اصفهانی

محمد اصفهانی (Mohammad Esfahani)، با نام اصلی محمدمهدی واعظی، در ۱۴ تیر ۱۳۴۵ در تهران به دنیا آمد. پدرش پزشک بود و اصالتی اصفهانی داشت. محمدمهدی از کودکی قرائت قرآن را آموخت و در مسابقات قرآن نوجوانان مقام گرفت. بعد وارد دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران شد و سال ۱۳۷۶ فارغ‌التحصیل شد؛ به همین خاطر هنوز هم خیلی‌ها او را «دکتر» صدا می‌زنند.

آواز ایرانی را در مکتب محمدرضا شجریان و علی جهاندار آموخت و موفق به دریافت گواهینامه درجه یک هنری در خوانندگی موسیقی سنتی شد. اولین تجربه حرفه‌ای‌اش سال ۱۳۷۳ بود: تیتراژ سریال «آوای فاخته». از همان‌جا تیتراژ به امضای کار او تبدیل شد و بیش از پانزده تیتراژ سریال و فیلم خواند؛ از «ولایت عشق» و «پهلوانان نمی‌میرند» تا «زیر هشت»، «اخراجی‌ها» و «یه تیکه زمین» که سال ۱۳۹۱ برایش عنوان بهترین خواننده تیتراژ را به همراه داشت.

اصفهانی ۱۴ آلبوم منتشر کرده و با موسیقی‌دانانی مثل همایون خرم، بابک بیات و فریدون شهبازیان کار کرده است. آلبوم «نون و دلقک» که درباره چارلی چاپلین بود، به پرفروش‌ترین آلبوم پاپ ایران تبدیل شد. «تنها ماندم» بازخوانی هفت اثر از همایون خرم بود و «حسرت» با ملودی خودش و تنظیم فؤاد حجازی، به خاطر پخش هم‌زمان نماهنگش فروش بالایی داشت. «بی‌واژه» هم در دو هفته اول انتشار، ۲۰۰ هزار نسخه فروخت. مجله ترانه‌ماه او را بهترین خواننده پاپ دهه ۸۰ معرفی کرد.

صدای محمد اصفهانی جایی میان آواز ایرانی و پاپ ایستاده است. «دیده بگشا»، «اوج آسمان» و «در هوایت» از آثاری هستند که این صدا را به یاد می‌آورند.