حمید هیراد

حمید هیراد (Hamid Hiraad)، با نام اصلی حمید حسین‌زاده، در ۱ بهمن ۱۳۷۰ در تهران و در خانواده‌ای اهل رودسر به دنیا آمد؛ کوچک‌ترین فرزند خانواده‌ای پنج‌نفره. از شش سالگی به کلاس موسیقی رفت، پانزده سالگی با شعر آشنا شد و اول سراغ موسیقی سنتی و ترانه‌سرایی رفت. مادرش را همیشه «حامی اصلی» زندگی هنری‌اش می‌دانست و درباره نام هنری‌اش می‌گفت: «هیراد را مردم انتخاب کرده‌اند.»

یکی از آثار سنتی‌اش به دست شرکت «آوازی‌نو» رسید و همکاری‌اش شروع شد. اسفند ۱۳۹۵ اولین کار حرفه‌ای‌اش، «بی‌تاب»، با پازل‌بند منتشر شد. اردیبهشت ۱۳۹۶ «مستم کن» آمد و دو ماه بعد «دلارام»، باز هم با پازل‌بند، او را به شهرت رساند. هیراد تحریرهای آواز ایرانی و ساختار دستگاهی را با تنظیم‌های پاپ، هاوس و الکترونیک ترکیب کرد و در شعرهایش از مولانا، حافظ و سعدی هم وام گرفت.

آبان ۱۳۹۶ «شوخیه مگه» منتشر شد و پرفروش‌ترین آهنگ آن سال شد. همان سال تیتراژ سریال «گلشیفته» را با «دیوانه شهر» خواند و بلیت‌های اولین کنسرتش در ۱۳۹۷ در پانزده دقیقه تمام شد. در آن دوره چهار آهنگ او، از جمله «نیمه جانم» و «معشوق»، هم‌زمان در فهرست ده آهنگ پرشنونده ایرانسل بودند. بعدها «جذاب» و «دلبر» هم به همین فهرست‌ها رسیدند. او در تورنتو با ماکان‌بند کنسرت مشترک داشت، در دوشنبه تاجیکستان جلوی حدود بیست هزار نفر خیام خواند و در سلیمانیه عراق، در چند ساعت هفت هزار بلیت فروخت.

هیراد سال‌ها با سرطان خون جنگید و در همان دوران درمان هم آهنگ منتشر می‌کرد و روی صحنه می‌رفت؛ می‌گفت بودن کنار مخاطبان او را سرپا نگه می‌دارد. سفیر یک بنیاد خیریه بود و در کارهای نیکوکاری زیادی حضور داشت. در سال ۱۴۰۴ به خاطر وخامت بیماری تور اروپایی‌اش را لغو کرد و در ۲۱ اسفند ۱۴۰۴، در ۳۳ سالگی، درگذشت.

«شوخیه مگه»، «دلارام»، «مستم کن»، «ساقی» و «نیمه جانم» صدای او را برای شنونده‌هایش ماندگار کرده‌اند.