علی زندوکیلی

علی زندوکیلی (Ali Zand Vakili) ۲۵ بهمن ۱۳۶۵ در شیراز به دنیا آمد؛ فرزند هشتم یک خانواده دوازده‌نفره و اولین پسر بعد از هفت دختر. پدرش اهل پلدختر لرستان است و علی خودش را لر می‌داند. از هفت سالگی تنبک و آواز را شروع کرد، سال ۱۳۷۷ وارد هنرستان موسیقی شیراز شد و سنتور و پیانو را آموخت و در نهایت از هنرستان موسیقی تهران فارغ‌التحصیل شد.

او با برادرش محمد زندوکیلی و میلاد ذبیحی گروه «زند بند» را تشکیل داد و با گروه‌هایی مثل «دنگ شو»، «خموش»، «شروند» و «گلبانگ» هم همکاری کرد. اولین آلبومش «میان تاریکی» سال ۱۳۹۰ با بابک غسالی منتشر شد و «عبور از مه» در زمستان ۱۳۹۲، آلبومی سنتی با غزل‌هایی از حافظ، حسین منزوی و وحشی بافقی و آهنگسازی هامون بهرامی‌مقدم بود.

لحظه‌ای که صدای زندوکیلی به همه خانه‌ها رسید، بهمن ۱۳۹۳ بود؛ وقتی در اختتامیه جشنواره فیلم فجر کنار مهران مدیری «ناردونه» و «رفتی» را زنده اجرا کرد. از آن به بعد صدای او در تیتراژهای زیادی شنیده شد: «زبانم آتش» برای «دزد و پلیس»، «آخر قصه» برای «پژمان»، «زهره» برای «شاهگوش»، «پادری»، «آخرین رؤیا» برای «زیر پای مادر» و «آخرین آواز» برای «آقازاده». سال ۱۳۹۴ چند آلبوم پشت سر هم منتشر کرد، از جمله «دشت جنون» و «همنشین درد»، و «رؤیای بی‌تکرار» سال ۱۳۹۵ آمد.

از آهنگ‌های شناخته‌شده علی زندوکیلی می‌توان به «جاده شب»، «گل سرخ»، «شهر حسود»، «نگاه تو» و «شهزاده رؤیا» اشاره کرد.