آهنگ چرخه از بهرام

این اطراف نه خاکهنه آبه، نه گِلفقط آفتابه و باده و شنموسیقی باد پای لختمو می بره جلورو شنِ داغ هر قدم یهدستاورد جداستباید یاد گرفت، سوختعبور کرد، رفتبدون اینکه بدونیکی می رسی به کجاسراب ندیده این راهو اومدمآهمو کشیدم و دادمو زدمآب نمی خوام دنبال سایه‌مممن همزمان اینجا و توو اتاقمماون بیرون همه تنها و با همنهی زور می زنن جور بشنمن عوضش راحتمخیلی وقته باشون نمی جنگمآینده رو می بینمکه توو جمجمه های پوسیده‌شونعقربا لونه کردنمن خوب می دونم اینو جهتتنها چیزیه که جدا می کنهسکونو از حرکتتو هم وقتشه دیگه بااین تنهاییت کنار بیایآدما حق دارن نخوان باشنآدما حق دارن نخوان بفهمنزندگی پیچیده‌ستخودت ببین این اطرافنه زمان نه مکانِ ماستخالی از علّت و بهانه هاستکسی خاطره نمیگه برات از بهارکفِ توهم می چکه از لباممن خبره چرخه‌ی ظلممظالم و مظلوم همزمانمی بینم چیزی رو کههمش ازش ترسیدمویعنی تنِ پیرموتوی چنگ عقربادفن شده زیر خار وغبار یه قایق کاغذیتوو مشتش رو گردنشجای انگشته کبودهاز فرط فشار غبارروشو می زنم کنارآروم با پام میزنمیکی دوتا لگد بشبه هوش میاد سریع تکونمی خوره دهنشیه چیزی داره میگه منمیخوام بفهممشمیرم به طرفش سرمومی برم نزدیک دم لبشخفه نمی شم خفه نمی شمخفه نمی شم خفه نمی شمخفه خفه خفه خفهخفه نمی شم خفه نمی شمخفه نمی شم خفه نمی شمخفه نمی شم خفه نمی شمخفه خفه خفه خفه

بهرامچرخه