آهنگ تنسوخ از امیر تتلو

یه وقتایی هم همه چی هَواسنمیبینَمِش ، اما یکی از چهار عنصرِ اَصلیههِهیک یک دو دو هشت

شدی پاییزِ من ، شدی بهارِ منبا تو نه ، شب بَده نه دِلَم ، داره غمشدی خورشیدِ من ، تو شدی ، ماهِ منتو شدی راهبه ام ، فانوسِ ، راهِ منشدی رِفیقِ من ، تویی همه چیزِ منتو شدی ، صُلحَم و ، جنگ و سِتیزِ من

تناسخ بینِ ما غوغاشو کرده روحِ من در تو و جونِ تو پُرِ از منتنفس میکنه قلبَم نِگاتو تو دِلَم تنها تَری حتماًاز این سنگین تَرَم میشه جهان حِس میکنم من ردِّ هر پاتوکه شُعله وَر شده با من همه آتیشِ چشماتو زمین با توتناسخ بینِ ما غوغاشو کرده روحِ من در تو و جونِ تو پُرِ از منتنفس میکنه قلبَم نِگاتو تو دِلَم تنها تَری حتماًاز این سنگین تَرَم میشه جهان حِس میکنم من ردِّ هر پاتوکه شُعله وَر شده با من همه آتیشِ چشماتو زمین با تو

من به تو یه حسِّ جدا دارمقلبِتو مِثکه خدا داد منبودَنِت بهشتمه و دوریِ تو شده خُب مثلِ مجازاتممن به تو معتاد و بیمارم

اونی که دوسِش داشتم و رفت ، روحِش حالا تو توئِه میدونماون از دست دادِش منو ، تو شدی عینِ خود دیوونمتو هم از اون کامل تری ، هم منو بهتر میفهمیمیگیره پیشم خوابِت سریع ، شبیه منی بیشتر بی تردیدحس میکنی هر حَرِکتِ منو ، تو حضورِت بَرِکتِ نروبا تو دارم بَرگِ برنده رو ، پرواز دادی مَنِ پرنده روبا تو همه روزا قشنگ ، روپام و گنگ ولی دردِسَروبیخیالَم میپیچونم ، هرچی دختر پسَروهرکی دیدی فازِش منفیه ، تورو خدا سَمتِش نرومَنَم عینِ تو خُب واسَم نی ، بیخود نمیگَردَم سَطحِ شَهروطبیعت مارو واسه هم ساخت ، حِسِّش کُن تَقدیرَروشدی وقت و روز و تَقویمَمو ، همه جا پیشَمی تَقریباً وجُز من هیچی جلو چِشمات نی ، نمیبینی بَقیه روجُز من ، با کسی گرم نمیگیری ، محل نمیدی غَریبه رونگرانِ پیشرَفتَمی ، نگرانِ پیشرَفتِتَمدوس داری بیشتر بِگَم ، لب تَر کُنی پیش مَرگِتَم

من از دیوانه ها دیدم ، هزاران عاقلِ مُردهمن از عشقِت شُدم شاعر ، یه عاشق یه قَسَم خوردهمن از این زمزمه خوبَم ، من از این جمله ها شُستهتناسخ در تو رُخ داده شدی کامل شدی قابل شدی پُخته

قشنگِ عشقِ من چِشماش ، پُرِ از پاکی و نورهبه احترامِش دِلَم قُفله ، لَبَم بَستَس چِشَم کورهمیزنی ساز و میرَقصم ، میکنی ناز و میدونمکه سری از همه دنیا من فقط با تو میمونمتوی چِشمات و میخونممیدی جُلون و میشینم ، به تماشای عبورِتپُرِ دِلگَرمیِ با تو چِقَده نابِ ظهورِت

تناسخ بینِ ما غوغاشو کرده روحِ من در تو و جونِ تو پُرِ از منتنفس میکنه قلبَم نِگاتو تو دِلَم تنها تَری حتماًاز این سنگین تَرَم میشه جهان حِس میکنم من ردِّ هر پاتوکه شُعله وَر شده با من همه آتیشِ چشماتو زمین با تو

من یه شب دست به موهای حَریرِ تو کِشیدمو هزار شب خوابِ اون تصویرو دیدممن به تو هَستیمو میدممن یه هفته اس خُمارِ تو نِشَستم پُشتِ شیشهنَسَخی پَس به تو میدمتو چرا از من بِرَنجی من که خُب هرچیزی که هست به تو میگمتو گُلِ سَرسَبَدِ شَهرِ مَنیتو پُر از مُعجزه ی شَهریوریتو خودت روزی و هر روزَمو تا شب میبَریتو خودِ اَنگیزَمیتو خودت دامنه ی دنیامو دامن میزنیبا خودت دنیامو حتی زیرِ دامَن میبَریتو خودت از سایه ها رنگی ترینِفرَتو از این دلِ من میکَنیبه بُلندای حضورِ تو شدم محو و شُدَم مَست به گوارای لَبای تو شُدم وصلِ نگاهِت من پُر ازخَستگیِ سَختِ دَقایق بودم و چَنگ زدم از قَصد به تو اَندامِ شقایقبه بُلندای حضورِ تو شدم محو و شُدَم مَست به گوارای لَبای تو شُدم وصلِ نگاهِتمن پُر از خَستگیِ سَختِ دَقایق بودم و چَنگ زدم از قَصد به تو اَندامِ شقایق

تناسخ بینِ ما غوغاشو کرده روحِ من در تو و جونِ تو پُرِ از منتنفس میکنه قلبَم نِگاتو تو دِلَم تنها تَری حتماًاز این سنگین تَرَم میشه جهان حِس میکنم من ردِّ هر پاتوکه شُعله وَر شده با من همه آتیشِ چشماتو زمین با تو