نصرالله معین نجف‌آبادی، که با نام هنری «معین» شناخته می‌شود، یکی از ماندگارترین خوانندگان موسیقی پاپ ایرانی است. صدای قدرتمند و احساسی، اجرای متفاوت قطعات عاشقانه و توانایی او در ترکیب موسیقی پاپ با عناصر موسیقی سنتی، باعث شده معین در طول چند دهه فعالیت هنری به یکی از شناخته‌شده‌ترین صداهای موسیقی فارسی تبدیل شود.

معین فعالیت هنری خود را با خوانندگی در رادیو آغاز کرد و در اواخر دهه ۱۳۵۰ با انتشار قطعه «یکی را دوست می‌دارم» به شهرت گسترده‌ای رسید. این قطعه به یکی از آثار ماندگار موسیقی فارسی تبدیل شد و نام معین را خیلی زود در میان مخاطبان داخل و خارج از ایران مطرح کرد.

پس از مهاجرت به خارج از ایران، معین فعالیت حرفه‌ای خود را ادامه داد و در سال ۱۳۶۲ آلبوم «می‌پرستم» را منتشر کرد. در ادامه، آلبوم‌هایی مانند «آرزو»، «هوس»، «کعبه»، «گل‌های غربت»، «سفر»، «بی‌بی گل»، «صبحت بخیر عزیزم» و «به تو می‌اندیشم» جایگاه او را در موسیقی پاپ ایرانی تثبیت کردند.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های کارنامه معین، همکاری گسترده با ترانه‌سراها و آهنگسازان برجسته موسیقی ایرانی است. او در طول فعالیت خود با چهره‌هایی مانند انوشیروان روحانی، صادق نوجوکی، محمد حیدری، جهانبخش پازوکی، حسن شماعی‌زاده، فرید زلاند، اندرانیک و سیاوش قمیشی همکاری داشته است. در بخش ترانه نیز نام‌هایی مانند لیلا کسری، هما میرافشار، اردلان سرفراز و مسعود امینی در کارنامه او دیده می‌شوند.

همکاری معین با هایده نیز از مهم‌ترین بخش‌های کارنامه او محسوب می‌شود. این دو هنرمند در آلبوم «گل‌های غربت» در کنار یکدیگر قرار گرفتند و آثاری را اجرا کردند که همچنان از قطعات شناخته‌شده موسیقی پاپ کلاسیک ایرانی به شمار می‌روند.

در دهه ۱۳۷۰، معین با آلبوم‌هایی مانند «پنجره»، «معما» و «پرواز» به فعالیت خود ادامه داد و در سال ۱۳۸۱ آلبوم «لحظه‌ها» را منتشر کرد. قطعاتی مانند «لحظه‌ها»، «فراموشم نکن»، «قسم نخور» و «شب‌های رفتن تو» از آثار شناخته‌شده این دوره هستند. پس از آن نیز آلبوم «طلوع» در سال ۱۳۸۶ منتشر شد و قطعاتی مانند «ملاقات»، «جدایی»، «ای عشق» و «وقتی تو با من نیستی» را دربر داشت.

معین در کنار فعالیت‌های انفرادی، همکاری‌های مهم دیگری نیز داشته است. یکی از نمونه‌های شاخص آن اجرای قطعه «پرنده» با آهنگسازی سیاوش قمیشی است؛ همکاری‌ای که به یکی از آثار ماندگار هر دو هنرمند تبدیل شد.

در سال ۲۰۱۹، معین آلبوم «ماندگار» را منتشر کرد؛ پروژه‌ای که پس از فاصله‌ای طولانی از آخرین آلبوم استودیویی او منتشر شد. این آلبوم با حضور ترانه‌سراها و آهنگسازان مختلف، ادامه‌ای بر مسیر موسیقایی او بود و نشان داد که معین همچنان به همان هویت عاشقانه و ملودیک شناخته‌شده خود وفادار مانده است.

سبک معین بیش از هر چیز با صدای قدرتمند، کنترل بالا در اجرای قطعات احساسی و توانایی انتقال حس دلتنگی و عشق شناخته می‌شود. او در طول فعالیت خود تنها به یک سبک محدود نمانده و در آثارش می‌توان ترکیبی از موسیقی پاپ، عناصر موسیقی سنتی، جَز و حتی فضاهای مدرن‌تر را مشاهده کرد.

از شناخته‌شده‌ترین آثار معین می‌توان به «یکی را دوست می‌دارم»، «کعبه»، «هوس»، «سفر»، «اصفهان»، «بی‌بی گل»، «صبحت بخیر عزیزم»، «پریچه»، «بتو می‌اندیشم»، «نماز»، «خاطره»، «لحظه‌ها»، «پرواز»، «معما»، «طلوع»، «همدم»، «خاطره‌ها»، «دلم تنگته»، «آغوش»، «ترکم نکن»، «پرنده»، «دیوانگی نکن» و «ماندگار» اشاره کرد.

معین در طول فعالیت حرفه‌ای خود در سالن‌های بزرگ متعددی در نقاط مختلف جهان روی صحنه رفته و کنسرت‌های او در شهرهایی مانند لس‌آنجلس، تورنتو، لندن، دبی و دیگر شهرهای مهم با استقبال گسترده مخاطبان ایرانی روبه‌رو شده است. اجرای او در سالن‌هایی مانند Royal Albert Hall لندن، Dolby Theatre و Microsoft Theater لس‌آنجلس و Dubai Opera از جمله اجراهای شاخص کارنامه او محسوب می‌شوند.

معین را می‌توان یکی از مهم‌ترین صداهای تاریخ موسیقی پاپ ایرانی دانست؛ خواننده‌ای که طی چند دهه، با صدایی کاملاً قابل تشخیص و مجموعه‌ای بزرگ از قطعات عاشقانه و خاطره‌انگیز، جایگاهی فراتر از یک خواننده محبوب پیدا کرده است. از «یکی را دوست می‌دارم» و «می‌پرستم» تا «سفر»، «لحظه‌ها»، «طلوع» و «ماندگار»، آثار معین بخش مهمی از حافظه موسیقایی چند نسل از مخاطبان فارسی‌زبان را شکل داده‌اند.