دورچی با نام واقعی محمد رشیدیان دُرچه، خواننده و رپر ایرانی و یکی از چهره‌های شناخته‌شده نسل چهارم رپ فارسی است. او فعالیت حرفه‌ای خود را از حدود سال ۱۳۹۹ آغاز کرد و با ترکیب رپ، ترپ ملودیک، دریل و فضاهای تجربی، به‌تدریج سبک شخصی خود را در موسیقی زیرزمینی فارسی شکل داد. صدای متمایز، شیوه اجرای خاص و فضای متفاوت آثارش از مهم‌ترین عواملی هستند که باعث شده دورچی در میان رپرهای نسل جدید هویت قابل تشخیصی داشته باشد.

دورچی در ابتدای مسیر خود با نام «کاربازی» نیز شناخته می‌شد و پس از مدتی نام هنری دورچی را انتخاب کرد. نخستین آثار او بیشتر در فضای مستقل و زیرزمینی منتشر شدند و «Sunrise» از نخستین قطعاتی بود که آغاز فعالیت حرفه‌ای او را رقم زد. این دوره، مرحله‌ای برای شکل‌گیری سبک و صدای شخصی او بود؛ سبکی که بعدها میان ترپ، دریل، رپ ملودیک و هیپ‌هاپ تجربی حرکت کرد.

یکی از نقاط عطف مهم در مسیر دورچی، انتشار «Damn Things» بود. این قطعه در سال ۱۴۰۲ توجه بسیار زیادی را به خود جلب کرد و به دلیل فضای متفاوت، اجرای خاص و بازتاب گسترده در فضای مجازی، نام دورچی را از محدوده مخاطبان رپ زیرزمینی فراتر برد. «Damn Things» را می‌توان یکی از مهم‌ترین آثار اولیه او دانست؛ قطعه‌ای که نقش قابل توجهی در شناخته‌شدن گسترده‌تر شخصیت هنری دورچی داشت.

در کنار «Damn Things»، قطعاتی مانند «پیله»، «ممفیس»، «عشق»، «Painful Love» و «Million» نیز به شکل‌گیری هویت موسیقایی دورچی کمک کردند. این آثار نشان می‌دهند که موسیقی او تنها بر رپ مستقیم متکی نیست و بخش قابل توجهی از آن را ملودی، فضای احساسی، روایت‌های شخصی و تنظیم‌های مینیمال و تاریک تشکیل می‌دهد.

یکی از ویژگی‌های اصلی موسیقی دورچی، ترکیب فضای احساسی با صداهای تیره و مدرن است. در بسیاری از آثار او، ترپ ملودیک و رپ احساسی در کنار عناصر دریل و هیپ‌هاپ تجربی قرار می‌گیرند. این ترکیب باعث شده موسیقی او از قالب‌های سنتی رپ فارسی فاصله بگیرد و بیشتر به سمت ساخت یک فضای صوتی شخصی و معاصر حرکت کند.

همکاری با هنرمندان نسل جدید نیز بخش مهمی از مسیر دورچی بوده است. او در پروژه‌ها و قطعات مختلف با هنرمندانی مانند هیپ‌هاپولوژیست، سینازا، پوتک، اشکان کاگان، سجاد شاهی، پوریا ادرویت و دیگر چهره‌های جریان جدید رپ فارسی همکاری داشته است. این همکاری‌ها او را در ارتباط مستقیم با بخشی از مهم‌ترین جریان‌های تولید رپ معاصر فارسی قرار داده‌اند.

در سال‌های بعد، دورچی به سمت پروژه‌های منسجم‌تر حرکت کرد و «YOUNG MORVARID» به یکی از نقاط مهم کارنامه او تبدیل شد. این پروژه نشان‌دهنده مرحله‌ای پخته‌تر در مسیر هنری او بود و قطعاتی مانند «ADDI»، «BE KOJA RESIDI» و «RED» از جمله آثاری هستند که در شکل‌گیری هویت این دوره نقش داشتند. این پروژه همچنین نشان داد که دورچی در حال فاصله گرفتن از انتشار صرفاً تک‌آهنگ و حرکت به سمت ساخت یک جهان موسیقایی منسجم‌تر است.

دورچی در سال‌های اخیر همچنان به تجربه در سبک‌ها و فضاهای مختلف ادامه داده است. در کنار آثار ترپ و دریل، قطعاتی با فضای ملودیک و احساسی‌تر نیز در کارنامه او دیده می‌شوند. این تنوع باعث شده موسیقی او در یک ژانر مشخص محدود نشود و بتواند میان رپ تجربی، ترپ ملودیک، دریل و هیپ‌هاپ احساسی حرکت کند.

یکی دیگر از عناصر مهم شخصیت هنری دورچی، توجه او به تصویرسازی و هویت بصری آثارش است. موسیقی او معمولاً با فضای تاریک، مینیمال و گاه غیرمتعارف همراه می‌شود و این رویکرد در انتخاب عنوان آثار، فضای تولید و نحوه ارائه موسیقی نیز دیده می‌شود. همین هماهنگی میان صدا و تصویر به شکل‌گیری شخصیت مستقل او در میان نسل جدید رپ فارسی کمک کرده است.

فعالیت دورچی در سال ۲۰۲۶ نیز ادامه داشته و انتشار آثاری مانند «EDGEBAR» در اوت ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که او همچنان در حال تولید و انتشار موسیقی جدید است. در کنار آثار منتشرشده، پروژه‌ها و قطعات دیگری نیز در کارنامه او ثبت شده‌اند که نشان‌دهنده ادامه تجربه‌گرایی و حرکت او به سمت صداهای متفاوت‌تر است.

در مجموع، دورچی یکی از چهره‌های شاخص موج جدید رپ زیرزمینی فارسی است؛ هنرمندی که با تکیه بر صدای متفاوت، ترپ ملودیک، دریل، فضای احساسی و تجربه‌گرایی توانسته هویت مشخصی برای خود ایجاد کند. از «Sunrise» و «Damn Things» تا «پیله»، «ممفیس» و پروژه «YOUNG MORVARID»، مسیر دورچی نشان‌دهنده حرکت تدریجی یک هنرمند مستقل از فضای زیرزمینی به سمت جایگاهی گسترده‌تر در موسیقی معاصر فارسی است.