سینا سرلک
Sina Sarlak
سینا سرلک (Sina Sarlak) ۶ آبان ۱۳۶۱ در الیگودرز به دنیا آمد و موسیقی را از کودکی نزد پدرش بهرام سرلک، از استادان موسیقی لرستان، و با ملودی‌های محلی بختیاری شروع کرد. هفت ساله بود که در سریال «شاخه طوبی» یک ترانه محلی خواند.
بعد از آن موسیقی را جدی گرفت: تنبک را در الیگودرز نزد حسن رضایی شروع کرد، برای ادامه به اصفهان رفت و از جمشید محبی آموخت و شش سال شاگرد ناصر فرهنگ‌فر بود. چند دوره در جشنواره موسیقی فجر مقام اول آواز و تنبک را گرفت. بعد قربان سلیمانی او را به محمدرضا شجریان معرفی کرد و سینا هشت سال ردیف آوازی و صداسازی را نزد او آموخت. تار را هم مدتی نزد کیوان ساکت تمرین کرد.
سرلک مدتی خواننده ارکستر ملی ایران به رهبری فرهاد فخرالدینی بود و با ارکستر سمفونیک تهران، ارکستر پایور و ارکستر ملل هم همکاری کرد. کارنامه‌اش پر از آلبوم است؛ از «راه و ماه»، «یکیست»، «چشم‌هایم تیام» به گویش بختیاری و «پری‌چهره» در اوایل کار تا «ظهیر» که عاشقانه لیلی و مجنون بود، «کی می‌رسد باران؟»، «دلبر طناز»، «در بند تو آزادم» و «مجنون زمانه». صدای او در تیتراژهای زیادی هم شنیده شد و برای «حوالی پاییز» نامزد تندیس حافظ شد.
سینا سرلک مرداد ۱۴۰۰ خبر مهاجرتش به آمریکا را داد. از آثار شناخته‌شده او می‌توان به «چه کنم»، «چرا ساکتی» و «پری‌چهره» اشاره کرد.
