آرن

Aaren

آرن (Aaren) از هنرمندان سبک پاپ ایرانی مطرح است. او آثاری در موسیقی ایرانی دارد که از جمله آن‌ها می‌توان به آهنگ‌های «Abe Roo Atish» منتشر شده در سال ۲۰۲۱ میلادی و «Kharab Kardi» منتشر شده در سال ۲۰۲۰ میلادی اشاره کرد.

لیل وین

Lil Wayne

لیل وین با نام کامل دواین مایکل کارتر جونیور، رپر، ترانه‌سرا، خواننده و تهیه‌کننده آمریکایی است که در ۲۷ سپتامبر ۱۹۸۲ در نیواورلئان، لوئیزیانا متولد شد. او یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های تاریخ هیپ‌هاپ جنوب آمریکا و از هنرمندانی است که نقش مهمی در شکل‌گیری صدای رپ جریان اصلی در دهه ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ داشت. سبک اجرای منحصربه‌فرد، فلوهای متغیر، بازی‌های زبانی پیچیده و توانایی او در نوشتن تعداد زیادی قطعه در مدت کوتاه، لیل وین را به یکی از متمایزترین رپرهای نسل خود تبدیل کرده است.

کلدپلی

Coldplay

کلدپلی یکی از موفق‌ترین و تأثیرگذارترین گروه‌های موسیقی بریتانیا در قرن بیست‌ویکم است؛ گروهی که با ترکیب آلترناتیو راک، پاپ راک، موسیقی الکترونیک و عناصر موسیقی تجربی، به یکی از بزرگ‌ترین نام‌های موسیقی جهان تبدیل شد. این گروه در سال ۱۹۹۶ در لندن شکل گرفت و ترکیب اصلی آن شامل کریس مارتین به عنوان خواننده و نوازنده پیانو، جانی باکلند به عنوان گیتاریست، گای بریمن به عنوان نوازنده بیس و ویل چمپیون به عنوان نوازنده درام است.

ویگن

Vigen

ویگن دردریان، مشهور به ویگن، یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین چهره‌های تاریخ موسیقی پاپ ایران و از نخستین هنرمندانی بود که موسیقی مدرن غربی را با ترانه و زبان فارسی پیوند داد. او خواننده، گیتاریست و بازیگر ایرانی‌ارمنی بود که با صدای گرم، اجرای متفاوت و استفاده از گیتار در موسیقی پاپ، مسیر تازه‌ای را در موسیقی ایران ایجاد کرد. به همین دلیل از او با عنوان‌هایی مانند «سلطان جاز» و «پدر موسیقی پاپ مدرن ایران» یاد شده است. ویگن در ۲ آذر ۱۳۰۸، برابر با ۲۳ نوامبر ۱۹۲۹، در همدان متولد شد و در ۲۶ اکتبر ۲۰۰۳ در لس‌آنجلس درگذشت.

مارتیک

Martik

مارتیک قره‌خانیان (Martik) در ۲۶ تیر ۱۳۲۸ در محله فرح‌آباد آبادان به دنیا آمد. آبادان آن سال‌ها، با کارکنان انگلیسی و آمریکایی پالایشگاه، شهری با حال‌وهوای غربی بود و مارتیک با موسیقی انگلیسی‌زبان بزرگ شد. الویس پریسلی و بیل هیلی اولین الگوهایش بودند و تصویر بیل هیلی با گیتاری روی گردن، او را هشت‌نه‌ساله پای کلاس گیتار نشاند. با یک دوست آشوری‌تبار گروهی به اسم «نفت بویز» درست کرد و اولین اجرای تلویزیونی‌اش را با همین گروه در تلویزیون آبادان داشت. حدود پانزده سالگی خانواده‌اش به تهران آمدند و مارتیک کارش را با گیتار زدن و خواندن ترانه‌های خارجی شروع کرد. در سال ۱۳۴۹ گوگوش او را در یک اجرای گروه «سول‌بند» دید؛ مارتیک به ارکستر گوگوش پیوست و بعدها سرپرست ارکستر او شد. اولین ملودی‌اش، «چلچله»، سال ۱۳۵۴ با صدای حسن شماعی‌زاده منتشر شد و درِ آهنگسازی را برایش باز کرد. کمی بعد با «حریر» و با ترانه‌ای از زویا زاکاریان، خودش هم به‌عنوان خواننده شناخته شد و اولین آلبومش را در سال ۱۳۵۶ منتشر کرد.

محمد اصفهانی

Mohammad Esfahani

محمد اصفهانی (Mohammad Esfahani)، با نام اصلی محمدمهدی واعظی، در ۱۴ تیر ۱۳۴۵ در تهران به دنیا آمد. پدرش پزشک بود و اصالتی اصفهانی داشت. محمدمهدی از کودکی قرائت قرآن را آموخت و در مسابقات قرآن نوجوانان مقام گرفت. بعد وارد دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران شد و سال ۱۳۷۶ فارغ‌التحصیل شد؛ به همین خاطر هنوز هم خیلی‌ها او را «دکتر» صدا می‌زنند. آواز ایرانی را در مکتب محمدرضا شجریان و علی جهاندار آموخت و موفق به دریافت گواهینامه درجه یک هنری در خوانندگی موسیقی سنتی شد. اولین تجربه حرفه‌ای‌اش سال ۱۳۷۳ بود: تیتراژ سریال «آوای فاخته». از همان‌جا تیتراژ به امضای کار او تبدیل شد و بیش از پانزده تیتراژ سریال و فیلم خواند؛ از «ولایت عشق» و «پهلوانان نمی‌میرند» تا «زیر هشت»، «اخراجی‌ها» و «یه تیکه زمین» که سال ۱۳۹۱ برایش عنوان بهترین خواننده تیتراژ را به همراه داشت.