بیگ شگی

Big Shaggy

بیگ شگی با نام واقعی ایلیا، از رپرهای نسل جدید موسیقی زیرزمینی فارسی است که نامش بیش از هر چیز با جریان رپ مشهد و هویت ۰۵۱ گره خورده است. او با تکیه بر لحن مستقیم، اجرای پرانرژی و ترکیب فضای خیابانی با عناصر ترپ و هیپ‌هاپ معاصر، در سال‌های اخیر توانسته جایگاه مشخصی در میان چهره‌های نسل جدید رپ فارسی پیدا کند.

مارتیک

Martik

مارتیک قره‌خانیان (Martik) در ۲۶ تیر ۱۳۲۸ در محله فرح‌آباد آبادان به دنیا آمد. آبادان آن سال‌ها، با کارکنان انگلیسی و آمریکایی پالایشگاه، شهری با حال‌وهوای غربی بود و مارتیک با موسیقی انگلیسی‌زبان بزرگ شد. الویس پریسلی و بیل هیلی اولین الگوهایش بودند و تصویر بیل هیلی با گیتاری روی گردن، او را هشت‌نه‌ساله پای کلاس گیتار نشاند. با یک دوست آشوری‌تبار گروهی به اسم «نفت بویز» درست کرد و اولین اجرای تلویزیونی‌اش را با همین گروه در تلویزیون آبادان داشت. حدود پانزده سالگی خانواده‌اش به تهران آمدند و مارتیک کارش را با گیتار زدن و خواندن ترانه‌های خارجی شروع کرد. در سال ۱۳۴۹ گوگوش او را در یک اجرای گروه «سول‌بند» دید؛ مارتیک به ارکستر گوگوش پیوست و بعدها سرپرست ارکستر او شد. اولین ملودی‌اش، «چلچله»، سال ۱۳۵۴ با صدای حسن شماعی‌زاده منتشر شد و درِ آهنگسازی را برایش باز کرد. کمی بعد با «حریر» و با ترانه‌ای از زویا زاکاریان، خودش هم به‌عنوان خواننده شناخته شد و اولین آلبومش را در سال ۱۳۵۶ منتشر کرد.

محمد اصفهانی

Mohammad Esfahani

محمد اصفهانی (Mohammad Esfahani)، با نام اصلی محمدمهدی واعظی، در ۱۴ تیر ۱۳۴۵ در تهران به دنیا آمد. پدرش پزشک بود و اصالتی اصفهانی داشت. محمدمهدی از کودکی قرائت قرآن را آموخت و در مسابقات قرآن نوجوانان مقام گرفت. بعد وارد دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران شد و سال ۱۳۷۶ فارغ‌التحصیل شد؛ به همین خاطر هنوز هم خیلی‌ها او را «دکتر» صدا می‌زنند. آواز ایرانی را در مکتب محمدرضا شجریان و علی جهاندار آموخت و موفق به دریافت گواهینامه درجه یک هنری در خوانندگی موسیقی سنتی شد. اولین تجربه حرفه‌ای‌اش سال ۱۳۷۳ بود: تیتراژ سریال «آوای فاخته». از همان‌جا تیتراژ به امضای کار او تبدیل شد و بیش از پانزده تیتراژ سریال و فیلم خواند؛ از «ولایت عشق» و «پهلوانان نمی‌میرند» تا «زیر هشت»، «اخراجی‌ها» و «یه تیکه زمین» که سال ۱۳۹۱ برایش عنوان بهترین خواننده تیتراژ را به همراه داشت.

حمید هیراد

Hamid Hiraad

حمید هیراد (Hamid Hiraad)، با نام اصلی حمید حسین‌زاده، در ۱ بهمن ۱۳۷۰ در تهران و در خانواده‌ای اهل رودسر به دنیا آمد؛ کوچک‌ترین فرزند خانواده‌ای پنج‌نفره. از شش سالگی به کلاس موسیقی رفت، پانزده سالگی با شعر آشنا شد و اول سراغ موسیقی سنتی و ترانه‌سرایی رفت. مادرش را همیشه «حامی اصلی» زندگی هنری‌اش می‌دانست و درباره نام هنری‌اش می‌گفت: «هیراد را مردم انتخاب کرده‌اند.» یکی از آثار سنتی‌اش به دست شرکت «آوازی‌نو» رسید و همکاری‌اش شروع شد. اسفند ۱۳۹۵ اولین کار حرفه‌ای‌اش، «بی‌تاب»، با پازل‌بند منتشر شد. اردیبهشت ۱۳۹۶ «مستم کن» آمد و دو ماه بعد «دلارام»، باز هم با پازل‌بند، او را به شهرت رساند. هیراد تحریرهای آواز ایرانی و ساختار دستگاهی را با تنظیم‌های پاپ، هاوس و الکترونیک ترکیب کرد و در شعرهایش از مولانا، حافظ و سعدی هم وام گرفت.

کابوس

Kaboos

کابوس، با نامی که در برخی منابع قدیمی‌تر از او با نام «پوریا» یاد شده، یکی از رپرهای نسل قدیمی‌تر و جریان زیرزمینی رپ فارسی است که فعالیتش بیشتر با آثار اجتماعی، شخصی و روایت‌محور شناخته می‌شود. او در دوره‌ای وارد فضای رپ فارسی شد که موسیقی زیرزمینی هنوز بخش مهمی از هویت خود را از تولیدهای مستقل و همکاری‌های میان رپرهای هم‌نسل می‌گرفت و به‌تدریج با حضور در پروژه‌های مشترک، نام خود را میان مخاطبان این جریان تثبیت کرد.

شایان یو

Shayan Yo

شایان یو با نام هنری Shayan Yo، رپر و ترانه‌سرای ایرانی است که در جریان معاصر رپ و هیپ‌هاپ فارسی فعالیت می‌کند. شایان یو به‌مرور با انتشار آثار متعدد و همکاری با هنرمندان نسل‌های مختلف رپ فارسی، هویت مشخصی در این جریان به دست آورده است.