جیدال

Gdaal

جیدال، با نام واقعی علی غنی‌نژاد، رپر، خواننده و تهیه‌کننده ایرانی و یکی از چهره‌های شناخته‌شده نسل دوم و سوم رپ فارسی است. او در ۲۰ بهمن ۱۳۷۰ در تهران متولد شد و از نوجوانی به موسیقی و هنر علاقه داشت. جیدال فعالیت موسیقی خود را از حدود ۱۴سالگی آغاز کرد و در ادامه، با شکل دادن به سبک شخصی خود در رپ و ترپ فارسی به یکی از نام‌های شناخته‌شده این جریان تبدیل شد.

تریپی رد

Trippie Redd

مایکل لامار وایت دوم، که با نام هنری «تریپی رد» شناخته می‌شود، رپر، خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی است که در ۱۸ ژوئن ۱۹۹۹ در کانتون، اوهایو متولد شد. او از چهره‌های مهم نسل جدید هیپ‌هاپ آمریکا به شمار می‌رود و به دلیل ترکیب رپ، ملودی، ترپ، کلاد رپ و ایمو رپ، نقش قابل توجهی در شکل‌گیری صدای متفاوت هیپ‌هاپ نسل جدید داشته است.

مرضیه

Marzieh

مرضیه (Marzieh)، با نام اصلی خدیجه اشرف‌السادات مرتضایی، در ۱ فروردین ۱۳۰۳ در آباده به دنیا آمد؛ در خانواده‌ای که مجسمه‌ساز، نقاش و موسیقی‌دان کم نداشت. پدرش با اینکه روحانی بود، او را به درس خواندن تشویق کرد؛ آن هم در روزگاری که خواننده شدن برای یک زن کار عجیبی به حساب می‌آمد. مرضیه در هنرستان موسیقی درس خواند و سال‌ها زیر نظر استادان موسیقی ایرانی تمرین کرد. او از سال ۱۳۲۱ با راهنمایی اسماعیل مهرتاش کارش را شروع کرد. اولین موفقیت بزرگش روی صحنه تئاتر بود: نقش شیرین در نمایش «خسرو و شیرین» که ۳۷ شب در تئاتر باربد اجرا شد. بعد از آن صدای مرضیه به رادیو و برنامه‌های «گل‌ها» رسید و شاعران و آهنگسازان زیادی برای همکاری با او صف کشیدند.

فتانه

Fataneh

فتانه (Fataneh) در ۱۴ فروردین ۱۳۳۵ در تهران، به‌عنوان اولین فرزند از شش فرزند خانواده به دنیا آمد. نامش هم داستانی دارد: پدرش وقتی برای گرفتن شناسنامه به ثبت احوال رفته بود، از رادیو ترانه‌ای شنید و اسم خواننده را پرسید. مأمور ثبت گفت «فتانه» و پدر همان نام را برای دخترش انتخاب کرد. مأمور هم گفته بود امیدوار است این فتانه هم روزی مثل همان خواننده محبوب مردم شود. فتانه از اواسط دهه ۵۰ خورشیدی خوانندگی را شروع کرد. بعد از انقلاب، مسیر پرپیچ‌وخمی را پشت سر گذاشت؛ اول به لندن رفت، بعد به ایران برگردانده شد و در نهایت از راه اسپانیا و مکزیک خودش را به آمریکا رساند.

رضا یزدانی

Reza Yazdani

رضا یزدانی (Reza Yazdani) در ۲۴ مهر ۱۳۵۲ در تهران به دنیا آمد. او را بیشتر با گیتار، صدای خش‌دار و ترانه‌هایی می‌شناسند که بوی خیابان‌های تهران را می‌دهند؛ خواننده‌ای که هم آهنگ می‌سازد، هم ترانه می‌نویسد و هم تنظیم می‌کند. کارش را از سال ۱۳۷۷ جدی شروع کرد و اولین تجربه‌هایش روی صحنه تئاتر بود؛ آهنگسازی و خوانندگی نمایش‌های «دادگاه جنجال‌برانگیز» و «اگر باران بخواهد». اولین آلبومش «شهر دل» در سال ۱۳۸۰ منتشر شد و بعد از آن «پرنده بی‌پرنده»، «هیس»، «ساعت ۲۵ شب»، «ساعت فراموشی»، «خاطرات مبهم»، «ساعتا خوابن» و «سلول شخصی» آمدند. «دوئل در آینه» در سال ۱۳۹۵ جایزه بهترین آلبوم پاپ‌راک جشن موسیقی ما را گرفت و «هفت دریا» در سال ۱۴۰۳ تازه‌ترین آلبوم اوست.

آرمان گرشاسبی

Arman Garshasbi

آرمان گرشاسبی (Arman Garshasbi) سال ۱۳۶۷ در تهران به دنیا آمد. پدرش حمیدرضا گرشاسبی از مدیران ورزشی ایران و مدیرعامل سابق باشگاه پرسپولیس است، اما آرمان راهش را از نوجوانی در آواز سنتی پیدا کرد. در سال ۱۳۹۰ همراه آرش فتحی، احسان حائری و آیین احمدی‌فر گروه چارتار را بنیان گذاشت و صدای اصلی این گروه شد. چارتار با ترکیب آواز ایرانی و عناصر امروزی و الکترونیک خیلی زود شناخته شد و سه آلبوم «باران تویی» (۱۳۹۲)، «جاده می‌رقصد» (۱۳۹۴) و «دریا کجاست» (۱۳۹۶) با صدای آرمان منتشر شدند.