سوگند سهیلی، شناخته‌شده با نام هنری «سوگند»، یکی از خوانندگان و ترانه‌سرایان شناخته‌شده موسیقی معاصر فارسی است. او در ۱۳ اوت ۱۹۸۷ در اصفهان متولد شد و در کودکی به آلمان مهاجرت کرد. سوگند فعالیت خود را در فضای موسیقی زیرزمینی آغاز کرد و به‌مرور با ترکیب پاپ، هیپ‌هاپ، R&B و عناصر موسیقی ایرانی، سبک شخصی خود را شکل داد.

سوگند از نوجوانی به موسیقی علاقه داشت و در ۱۷سالگی همراه با فریناز گروه «انتقام» را تشکیل داد. این همکاری نقطه شروع فعالیت جدی او در موسیقی بود و پس از مدتی، سوگند مسیر خود را به‌عنوان یک خواننده مستقل ادامه داد. در سال‌های ابتدایی فعالیت، همکاری با هنرمندان مختلف رپ فارسی به شکل‌گیری جایگاه او در میان نسل جدید موسیقی فارسی کمک کرد.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های سوگند، توانایی او در ترکیب فضای موسیقی مدرن با ریشه‌های موسیقی ایرانی است. در آثار او می‌توان تأثیر پاپ، R&B، هیپ‌هاپ و ملودی‌های فارسی را در کنار ترانه‌هایی شخصی و احساسی مشاهده کرد. صدای قدرتمند، بیان عاطفی و استفاده از شعر و ملودی برای روایت تجربه‌های شخصی، از عناصر اصلی هویت موسیقایی او هستند.

در طول فعالیت حرفه‌ای، سوگند با تعدادی از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های موسیقی فارسی همکاری کرده است. همکاری با هنرمندانی مانند رضا پیشرو، حصین، بهزاد لیتو، زخمی و دیگر چهره‌های رپ و پاپ فارسی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. حضور سوگند در قطعات مشترک باعث شد صدای او در کنار جریان رپ فارسی نیز بیش از گذشته شنیده شود.

از آثار شناخته‌شده سوگند می‌توان به «رومانتیک»، «سلام»، «همگناه»، «تهران»، «بیلیط یک‌طرفه»، «بارون»، «خونه»، «یادته»، «ساعت برگرد»، «شیدونه»، «سایه‌بون»، «خدایا» و «چیکارت کردم» اشاره کرد. قطعه «دادیم رفت تورو» با حضور بهزاد لیتو و AFX نیز از همکاری‌های شناخته‌شده او در موسیقی فارسی است.

یکی از دوره‌های مهم فعالیت سوگند، همکاری او با هنرمندان جریان رپ فارسی بود. حضور در کنار رپرهایی مانند بهزاد لیتو، رضا پیشرو و حصین نشان داد که موسیقی سوگند محدود به پاپ نیست و بخش مهمی از هویت هنری او از پیوند میان آواز، R&B و هیپ‌هاپ شکل گرفته است.

سوگند علاوه بر خوانندگی، در ترانه‌سرایی نیز نقش پررنگی دارد. بسیاری از آثار او بر پایه روایت‌های شخصی، عشق، روابط، دلتنگی، هویت و تجربه‌های زندگی شکل گرفته‌اند. استفاده از زبان احساسی و در عین حال ساده و قابل‌لمس، یکی از دلایلی است که آثار او توانسته‌اند با مخاطبان فارسی‌زبان در کشورهای مختلف ارتباط برقرار کنند.

در سال‌های اخیر، سوگند همچنان به انتشار آثار جدید ادامه داده است. آلبوم «خونه» در سال ۲۰۲۴ منتشر شد و در سال ۲۰۲۶ نیز قطعاتی مانند «وقتی رفت»، «لیلا»، «ای زندگی» و «گل سنگم» به کارنامه او اضافه شدند. این آثار نشان می‌دهند که سوگند همچنان در حال توسعه فضای موسیقایی خود و تجربه ترکیب صداهای مدرن با هویت موسیقی فارسی است.

سوگند در کنار فعالیت موسیقایی، در برنامه‌های استعدادیابی و تلویزیونی مرتبط با موسیقی نیز حضور داشته است. او به‌عنوان داور در نخستین فصل «The Voice Persia» حضور داشت و در فصل نخست «Persia’s Got Talent» نیز به‌عنوان داور مهمان ظاهر شد. این حضورها جایگاه او را به‌عنوان یکی از چهره‌های شناخته‌شده موسیقی معاصر فارسی بیش از پیش تثبیت کردند.

از نظر سبک، موسیقی سوگند را نمی‌توان تنها در قالب پاپ تعریف کرد. بخش قابل توجهی از آثار او در مرز میان پاپ فارسی، R&B و هیپ‌هاپ قرار می‌گیرند و همین ترکیب یکی از مشخصه‌های اصلی کارنامه اوست. او توانسته است در کنار حفظ هویت فارسی در ملودی و ترانه، از ساختارها و صداهای مدرن موسیقی نیز استفاده کند.

سوگند را می‌توان یکی از خوانندگان زن مهم نسل معاصر موسیقی فارسی دانست؛ هنرمندی که فعالیت خود را از فضای زیرزمینی و هیپ‌هاپ آغاز کرد و به‌تدریج با گسترش سبک خود به سمت پاپ و R&B، مخاطبان گسترده‌تری پیدا کرد. از همکاری‌های اولیه با جریان رپ فارسی تا آثاری مانند «رومانتیک»، «سلام»، «تهران»، «همگناه» و پروژه «خونه»، مسیر حرفه‌ای او نشان‌دهنده بیش از دو دهه فعالیت و تلاش برای ساختن هویتی مستقل در موسیقی فارسی است.