بامداد جعفری، شناخته‌شده با نام هنری بامداد، رپر، ترانه‌سرا و هنرمند مستقل ایرانی و یکی از چهره‌های تأثیرگذار نسل سوم رپ فارسی است. او در ۶ تیر ۱۳۷۲ متولد شد و فعالیت رسمی خود در موسیقی را از نوجوانی آغاز کرد. بامداد از همان سال‌های ابتدایی حضورش در رپ فارسی، مسیر خود را در فضای مستقل و زیرزمینی دنبال کرد و با تمرکز بر متن، روایت و بیان مسائل اجتماعی و انسانی، هویت مشخصی برای خود ساخت.

بامداد در حدود ۱۵ سالگی فعالیت رسمی خود را آغاز کرد و یک سال بعد همراه با ارسلان دیگرد و پدرام، تشکل «پلاک» را شکل داد. پلاک در دوره‌ای از رپ فارسی فعالیت خود را آغاز کرد که تشکل‌های مستقل نقش مهمی در شکل‌گیری هویت نسل‌های ابتدایی این موسیقی داشتند. نخستین آثار این مجموعه به‌سرعت در میان مخاطبان رپ فارسی مورد توجه قرار گرفت و بامداد به‌عنوان یکی از اعضای اصلی آن شناخته شد.

یکی از مهم‌ترین آثار ابتدایی بامداد، مجموعه «در دستشویی» است که در سال ۱۳۹۰ منتشر شد. این پروژه شامل قطعاتی مانند «روز تولدم»، «آدمیزاد»، «برقص»، «بچه محل»، «به یاد بیار»، «آینده»، «در دستشویی» و «من یه آدم جدیدم» بود. «در دستشویی» از پروژه‌هایی محسوب می‌شود که نام بامداد را در میان مخاطبان جدی رپ فارسی بیشتر مطرح کرد و بخش مهمی از هویت نوشتاری او را شکل داد.

در ادامه، بامداد با انتشار تک‌آهنگ‌هایی مانند «جنگ»، «ترسناک» و «انزوا» مسیر خود را ادامه داد. این آثار نشان می‌دهند که موسیقی او از همان ابتدا صرفاً بر تکنیک و اجرای رپ متکی نبود، بلکه متن و مضمون جایگاه مرکزی داشتند. نگاه اجتماعی، روایت تجربه‌های شخصی و پرداختن به بخش‌هایی از زندگی روزمره که کمتر در موسیقی رسمی بازتاب پیدا می‌کردند، به عناصر ثابت کار او تبدیل شدند.

یکی از مهم‌ترین نقاط کارنامه بامداد، انتشار آلبوم «آهن» در اسفند ۱۳۹۴ است. این مجموعه شامل قطعاتی مانند «رستاخیز»، «گفتم، گفت، گفتیم»، «مهر»، «آبان»، «آدم»، «سیب»، «درخت»، «آهن»، «آهنگر»، «پسر کوچیک و آقای توپول» و «تکرار تکرار تکرار» بود. در این پروژه، یارا و دیگرد نیز در بخش‌هایی به‌عنوان رپر مهمان حضور داشتند و تولید اثر توسط چند آهنگساز و تنظیم‌کننده انجام شد. «آهن» یکی از منسجم‌ترین پروژه‌های بامداد و از آثار مهم دوره فعالیت پلاک به شمار می‌آید.

بامداد در طول فعالیت خود با هنرمندان مختلفی از جریان محتوایی رپ فارسی همکاری کرده است. حضور او در مجموعه‌هایی مانند «سرباز صفر» از داریوش، «یک» از نوید، «نا» از دیگرد و «شهروند» از رض، نشان‌دهنده ارتباط او با بخش مهمی از شبکه هنرمندان مستقل رپ فارسی در آن دوره است. همکاری‌های او با هنرمندانی مانند کابوس، داریوش و دیگر رپرهای جریان محتوایی نیز بخشی از جایگاه او در این فضای هنری را شکل داده است.

یکی از ویژگی‌های مهم بامداد، استقلال او از جریان‌های تجاری موسیقی است. در بیش از یک دهه فعالیت، او عمدتاً مسیر مستقل و زیرزمینی خود را حفظ کرده و موسیقی را به‌عنوان ابزاری برای بیان تجربه‌های زیسته، نقد اجتماعی و روایت واقعیت‌های پیرامون خود به کار گرفته است. در یک گفت‌وگوی تصویری در سال ۲۰۲۵ نیز بامداد بر همین رویکرد مستقل و فاصله گرفتن از فرمول‌های بازاری تأکید شده است.

از نظر سبک، موسیقی بامداد بیش از آنکه بر نمایش تکنیک صرف یا ساخت قطعات تجاری متکی باشد، بر کلام، روایت و مضمون استوار است. صدای بم و لحن جدی او در کنار نوشته‌هایی با فضای فلسفی، اجتماعی و اعتراضی، یکی از ویژگی‌های قابل تشخیص آثارش محسوب می‌شود. منابع موسیقی نیز او را هنرمندی با گرایش پررنگ به مضامین اعتراضی و فلسفی توصیف کرده‌اند.

بامداد همچنین در طول فعالیت خود مورد توجه برخی از چهره‌های مهم رپ فارسی قرار گرفته است. حمایت و اشاره هیچ‌کس به آثار او و همچنین معرفی بامداد به‌عنوان یکی از رپرهای مورد علاقه علی سورنا، از جمله اتفاقاتی بود که در دوره‌های مختلف به شناخته‌شدن بیشتر او میان مخاطبان جدی رپ فارسی کمک کرد.

فعالیت موسیقایی بامداد با گذشت سال‌ها متوقف نشده است. در سال‌های اخیر نیز آثاری از او منتشر شده و در سال ۲۰۲۶ قطعه «دایره» در کنار مجموعه‌ای از آثار قبلی او در فهرست آثار منتشرشده قرار گرفته است. این استمرار نشان می‌دهد که بامداد پس از بیش از یک دهه حضور در رپ فارسی همچنان به فعالیت مستقل خود ادامه می‌دهد.

در مجموع، بامداد را می‌توان یکی از رپرهای مهم و محتوایی نسل سوم رپ فارسی دانست؛ هنرمندی که از نوجوانی وارد این جریان شد، در شکل‌گیری تشکل پلاک نقش داشت و با آثاری مانند «در دستشویی» و «آهن» جایگاه مشخصی در تاریخ رپ زیرزمینی فارسی پیدا کرد. تمرکز بر متن، نگاه اجتماعی و فلسفی، لحن جدی و پایبندی به استقلال هنری، ویژگی‌هایی هستند که بیش از هر چیز هویت موسیقایی بامداد را تعریف می‌کنند.