هیچ‌کس، با نام اصلی سروش لشکری، یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین چهره‌های تاریخ رپ فارسی و از پیشگامان اصلی شکل‌گیری هیپ‌هاپ در ایران است. او در ۹ مه ۱۹۸۵ در تهران متولد شد و از اواخر دهه ۱۳۷۰ فعالیت خود را در موسیقی آغاز کرد. هیچ‌کس به دلیل نقش مهمش در معرفی و گسترش رپ فارسی، در میان مخاطبان با لقب «پدر رپ فارسی» شناخته می‌شود و تأثیر او بر چندین نسل از رپرهای ایرانی غیرقابل انکار است.

هیچ‌کس فعالیت خود را در دوره‌ای آغاز کرد که رپ فارسی هنوز یک جریان کاملاً زیرزمینی و نوپا بود. او در سال‌های ابتدایی با ضبط آثار روی بیت‌های هیپ‌هاپ و انتشار آن‌ها در فضای اینترنت، به تدریج سبک شخصی خود را شکل داد. برخلاف بسیاری از آثار اولیه رپ فارسی که بیشتر از الگوهای موسیقی آمریکایی تأثیر می‌گرفتند، هیچ‌کس تلاش کرد زبان فارسی، فضای شهری تهران و عناصر موسیقی سنتی ایران را وارد ساختار هیپ‌هاپ کند.

یکی از نخستین نقاط مهم فعالیت او، شکل‌گیری گروه «۰۲۱» بود؛ گروهی که نام خود را از پیش‌شماره تلفن تهران گرفت و به یکی از نخستین جریان‌های سازمان‌یافته رپ فارسی تبدیل شد. در این مجموعه هنرمندانی مانند یاشار، شایان، ریویل، رضا پیشرو، قاف و مهدیار آقاجانی در دوره‌های مختلف حضور داشتند. فعالیت‌های ۰۲۱ نقش مهمی در شکل‌گیری زبان و فرهنگ اولیه رپ زیرزمینی تهران داشت.

همکاری هیچ‌کس با مهدیار آقاجانی نیز یکی از مهم‌ترین اتفاقات تاریخ رپ فارسی بود. مهدیار با استفاده از سازهای ایرانی مانند سنتور و تنبک در کنار بیت‌های هیپ‌هاپ، صدایی متفاوت ایجاد کرد و این ترکیب به یکی از مشخصه‌های مهم آثار اولیه هیچ‌کس تبدیل شد. نتیجه این همکاری در نهایت به شکل‌گیری یکی از مهم‌ترین آلبوم‌های تاریخ موسیقی هیپ‌هاپ ایران انجامید.

آلبوم «جنگل آسفالت» که در سال ۱۳۸۵ منتشر شد، نخستین آلبوم حرفه‌ای رپ ایرانی محسوب می‌شود و نقطه عطفی در تاریخ هیپ‌هاپ فارسی است. این آلبوم با تولید مهدیار آقاجانی، ترکیبی از هیپ‌هاپ، سازهای سنتی ایرانی و روایت‌های اجتماعی را ارائه کرد و نشان داد رپ فارسی می‌تواند هویت موسیقایی مستقل خود را داشته باشد. قطعاتی مانند «جنگل آسفالت»، «وطن‌پرست»، «دید و دل» و «یه مشت سرباز» از آثار شاخص این دوره هستند.

«جنگل آسفالت» تنها یک آلبوم موفق نبود؛ این پروژه در شکل‌گیری زبان موسیقایی رپ فارسی نقش بنیادی داشت. استفاده از اصطلاحات خیابانی تهران، روایت زندگی طبقات مختلف جامعه و ترکیب سازهای ایرانی با بیت‌های مدرن، فضایی ایجاد کرد که بعدها توسط بسیاری از رپرهای نسل‌های بعدی دنبال شد.

قطعه «یه مشت سرباز» نیز یکی از آثار ماندگار این دوره است. این قطعه با تمرکز بر اتحاد و شرایط اجتماعی نسل جوان، نشان‌دهنده وجه اجتماعی و روایت‌محور موسیقی هیچ‌کس بود و به یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار اولیه رپ فارسی تبدیل شد.

هیچ‌کس در ادامه فعالیت خود با هنرمندان مختلفی از نسل اول رپ فارسی همکاری کرد و در شکل‌گیری مسیر حرفه‌ای تعدادی از رپرهای جوان‌تر نیز نقش داشت. ارتباط او با هنرمندانی مانند رضا پیشرو، قاف، فدایی، ریویل و مهدیار آقاجانی، بخش مهمی از تاریخ جریان مستقل هیپ‌هاپ فارسی را تشکیل می‌دهد.

پس از دوره ۰۲۱، هیچ‌کس در شکل‌گیری مجموعه «ملتفت» نیز نقش مهمی داشت. ملتفت به مرور به یکی از مهم‌ترین جریان‌های رپ مستقل فارسی تبدیل شد و هنرمندانی مانند قاف و فدایی در آن فعالیت داشتند. این مجموعه بیش از آنکه صرفاً یک گروه موسیقی باشد، به یک جریان هنری با هویت مشخص در رپ فارسی تبدیل شد.

یکی از ویژگی‌های اصلی موسیقی هیچ‌کس، توجه به مسائل اجتماعی و فرهنگی است. موضوعاتی مانند فقر، اختلاف طبقاتی، زندگی خیابانی، مشکلات جوانان، هویت، مهاجرت، تنهایی و شرایط اجتماعی ایران در بخش قابل توجهی از آثار او دیده می‌شوند. با این حال، هیچ‌کس معمولاً تلاش کرده این موضوعات را از زاویه روایت و تجربه شخصی بیان کند و به همین دلیل بسیاری از آثارش حال‌وهوای مستندگونه دارند.

پس از سال‌ها فعالیت و فاصله‌ای طولانی از انتشار یک آلبوم کامل، هیچ‌کس در سال ۱۳۹۹ آلبوم «مجاز» را منتشر کرد. این آلبوم یکی از مهم‌ترین پروژه‌های دوره جدید فعالیت او بود و نشان داد که هیچ‌کس همچنان به دنبال توسعه زبان موسیقایی خود است. «مجاز» نسبت به «جنگل آسفالت» صدایی مدرن‌تر و پخته‌تر دارد و در عین حال بسیاری از ویژگی‌های اصلی سبک هیچ‌کس، از جمله تمرکز بر متن و روایت، در آن حفظ شده‌اند.

از آثار شناخته‌شده هیچ‌کس می‌توان به «جنگل آسفالت»، «یه مشت سرباز»، «وطن‌پرست»، «اختلاف»، «دید و دل»، «چشما رو باز کن»، «ببین»، «این یکی واسه»، «یه روز خوب میاد»، «دستاشو مشت کرده» و قطعات مختلف آلبوم «مجاز» اشاره کرد. این آثار دوره‌های مختلف فعالیت او و تغییر تدریجی زبان موسیقایی هیچ‌کس را نشان می‌دهند.

از نظر سبک، هیچ‌کس را می‌توان در محدوده رپ و هیپ‌هاپ فارسی با گرایش جدی به روایت اجتماعی و موسیقی مستقل قرار داد. فلوهای سنگین، لحن بم و قابل تشخیص، استفاده از زبان محاوره‌ای و توجه ویژه به داستان‌گویی از مشخصه‌های اصلی اجرای او هستند. در بسیاری از آثار، موسیقی در خدمت کلام قرار می‌گیرد و تمرکز اصلی روی روایت و فضای ایجادشده توسط متن است.

تأثیر هیچ‌کس بر رپ فارسی تنها به آثار خودش محدود نمی‌شود. او در دوره‌ای فعالیت کرد که هنوز ساختار مشخصی برای موسیقی هیپ‌هاپ فارسی وجود نداشت و بسیاری از هنرمندان برای نخستین بار در حال پیدا کردن زبان و هویت خود بودند. شکل‌گیری ۰۲۱، همکاری با مهدیار آقاجانی و انتشار «جنگل آسفالت» در این روند نقش مهمی داشتند و مسیر را برای نسل‌های بعدی رپ فارسی هموار کردند.

هیچ‌کس همچنین یکی از معدود رپرهای نسل اول است که توانسته در طول بیش از دو دهه، نام خود را در مرکز تاریخ رپ فارسی حفظ کند. از آثار ابتدایی دهه ۱۳۸۰ تا «مجاز» و آثار سال‌های اخیر، مسیر او همواره با تجربه، استقلال هنری و توجه به هویت فارسی در هیپ‌هاپ همراه بوده است.

در مجموع، هیچ‌کس را می‌توان یکی از بنیان‌گذاران اصلی رپ فارسی مدرن دانست؛ هنرمندی که با «جنگل آسفالت» یکی از نخستین آلبوم‌های حرفه‌ای هیپ‌هاپ فارسی را ارائه کرد، در شکل‌گیری ۰۲۱ و ملتفت نقش داشت و بر نسل بزرگی از رپرهای ایرانی تأثیر گذاشت. جایگاه او در تاریخ رپ فارسی تنها به شهرت چند قطعه محدود نمی‌شود؛ بخش مهمی از هویت و زبان این موسیقی در ایران با نام هیچ‌کس گره خورده است.