مرژاک، رپر و ترانه‌سرای ایرانی، از چهره‌های شناخته‌شده نسل سوم رپ فارسی است که با تکیه بر تکنیک، فلوهای متنوع و رویکردی شخصی به ترانه‌نویسی، جایگاه خود را در جریان هیپ‌هاپ زیرزمینی ایران تثبیت کرده است. اطلاعات عمومی درباره زندگی شخصی او محدود است، اما منابع موسیقایی او را هنرمندی با پیشینه تهران و تحصیلات دانشگاهی در رشته مهندسی عمران معرفی می‌کنند. او در نهایت مسیر حرفه‌ای خود را به جای فعالیت در رشته دانشگاهی، در موسیقی دنبال کرد.

مرژاک از دوران نوجوانی به موسیقی و به‌خصوص هیپ‌هاپ علاقه‌مند شد و از آثار رپرهای مطرح آمریکایی تأثیر گرفت. او در سال‌های ابتدایی فعالیت خود تجربه‌های مختلفی در زمینه نوشتن، اجرا و ساخت موسیقی داشت و پس از چند تجربه اولیه، فعالیت حرفه‌ای خود را با جدیت بیشتری ادامه داد. ورود او به فضای حرفه‌ای رپ فارسی در اواخر دهه ۱۳۹۰، هم‌زمان با دوره‌ای بود که نسل سوم این جریان در حال تثبیت هویت مستقل خود بود.

یکی از نقاط مهم آغاز فعالیت رسمی مرژاک، حضور او در پروژه «اوردرز ۲» و انتشار قطعه «من دارم میام» در سال ۱۳۹۷ بود. پس از آن، انتشار آلبوم «اکولایزر» در سال ۱۳۹۷ نقطه عطف مهمی در کارنامه او محسوب شد. این پروژه بیش از گذشته توانایی فنی و نگاه شخصی مرژاک به ساختار رپ را نشان داد و نام او را در میان مخاطبان جدی‌تر هیپ‌هاپ فارسی مطرح کرد.

«اکولایزر» را می‌توان یکی از پروژه‌های مهم در شکل‌گیری هویت هنری مرژاک دانست. در این اثر، تمرکز او بر اجرای تکنیکی، تغییر فلو و استفاده از ساختارهای متنوع در رپ کاملاً مشهود است. همین ویژگی‌ها باعث شده مرژاک در میان بخشی از مخاطبان رپ فارسی بیشتر به عنوان یک رپر تکنیکی شناخته شود؛ هنرمندی که بخش قابل توجهی از جذابیت آثارش از نحوه اجرای کلمات و بازی با ریتم حاصل می‌شود.

همکاری‌های مرژاک نیز بخش مهمی از مسیر حرفه‌ای او را تشکیل داده‌اند. ارتباط هنری او با مسلک از شناخته‌شده‌ترین همکاری‌های این دوره است و آثاری مانند «سیم آخر»، «خط و نشون» و پروژه «خط و نشون» در کنار همکاری‌های دیگر، پیوند میان دو هنرمند را نشان می‌دهند. «سیم آخر» در سال ۱۳۹۷ منتشر شد و یکی از قطعات مشترک شناخته‌شده این دو هنرمند به شمار می‌رود.

همکاری با سهراب ام‌جی نیز بخش دیگری از کارنامه مرژاک است. حضور او در کنار یکی از چهره‌های باسابقه رپ فارسی، نشان‌دهنده ارتباط مرژاک با نسل‌های مختلف هیپ‌هاپ ایرانی است. همکاری با هنرمندانی مانند امیر تتلو، پدرام آزاد و نسیم نیز در آثار منتشرشده او دیده می‌شود و دامنه فعالیت او را فراتر از پروژه‌های مستقل نشان می‌دهد.

در سال‌های بعد، مرژاک فعالیت خود را با انتشار تک‌آهنگ‌ها و پروژه‌های مشترک ادامه داد. «حراج»، «اُقده‌ای»، «بختک»، «شهر ما»، «به مامان نگو»، «به تو نمی‌رسه» و «ندیدم دورم» بخشی از آثار منتشرشده او در سال‌های مختلف هستند. در سال ۲۰۲۶ نیز فعالیت او با انتشار آثاری از جمله «ساعت شنی» ادامه پیدا کرده است.

از نظر سبک، موسیقی مرژاک در محدوده رپ و هیپ‌هاپ فارسی قرار می‌گیرد و وجه تکنیکی در آن اهمیت ویژه‌ای دارد. تغییر فلو، بازی با ریتم، اجرای پرجزئیات و استفاده از زبان محاوره‌ای از ویژگی‌هایی هستند که در بخش مهمی از آثار او دیده می‌شوند. در کنار جنبه تکنیکی، فضای شخصی و گاه خیابانی ترانه‌ها نیز باعث شده موسیقی او هویت مستقلی پیدا کند.

مرژاک همچنین از هنرمندانی است که بخش مهمی از مسیر حرفه‌ای خود را خارج از جریان اصلی موسیقی و در فضای مستقل هیپ‌هاپ دنبال کرده است. این مسئله باعث شده مخاطبان او بیشتر از میان علاقه‌مندان جدی رپ فارسی شکل بگیرند؛ مخاطبانی که معمولاً به تکنیک اجرا، کیفیت فلو و ساختار ترانه اهمیت بیشتری می‌دهند.

در مجموع، مرژاک را می‌توان یکی از رپرهای تکنیکی نسل سوم رپ فارسی دانست که با آثاری مانند «اکولایزر»، «سیم آخر» و مجموعه‌ای از همکاری‌های شاخص، هویت خود را در هیپ‌هاپ معاصر ایران شکل داده است. مسیر او از تجربه‌های اولیه تا پروژه‌های مستقل و همکاری با هنرمندان نسل‌های مختلف، نشان‌دهنده هنرمندی است که بیش از هر چیز بر مهارت در اجرا، ترانه‌نویسی و ساخت یک زبان شخصی در رپ فارسی تمرکز داشته است.