شایان اشراقی، خواننده، آهنگساز و ترانه‌سرای ایرانی، از چهره‌های فعال موسیقی معاصر فارسی است که مسیر هنری خود را در نقطه تلاقی پاپ، R&B و هیپ‌هاپ دنبال کرده است. او اهل تهران است و فعالیت جدی‌تر خود در موسیقی را از حدود سال ۲۰۱۹ آغاز کرد؛ دوره‌ای که به‌تدریج با انتشار آثار شخصی و همکاری با هنرمندان شناخته‌شده رپ فارسی، نامش بیشتر در میان مخاطبان موسیقی نسل جدید مطرح شد.

شایان اشراقی در ابتدای مسیر خود بیشتر با قطعات ملودیک و احساسی شناخته شد. آثاری مانند «بعد از رفتنت»، «ولی خوب نیستی» و «به خدا قسم» نشان می‌دادند که بخش مهمی از هویت موسیقایی او بر پایه وکال ملودیک، ترانه‌های عاطفی و پرداختن به موضوعاتی مانند جدایی، دلتنگی و روابط انسانی شکل گرفته است. با این حال، فعالیت او به موسیقی پاپ محدود نماند و به‌مرور ارتباط پررنگی با جریان رپ و هیپ‌هاپ فارسی پیدا کرد.

یکی از نقاط مهم کارنامه شایان اشراقی، همکاری‌های متعدد او با هنرمندان شناخته‌شده رپ فارسی است. همکاری با علیرضا جی‌جی در قطعاتی مانند «قسمت من»، «دیگه هیچ‌جا مثل اینجا نیست»، «Dige Naya» و «Age Yadam Bere»، حضور در کنار سیاجل در «Mizanam Par» و «Atash» و همکاری با سهراب ام‌جی در «Nadoonesti Ghadramo» و «Komak Komak»، بخشی از ارتباط گسترده او با نسل‌های مختلف هیپ‌هاپ فارسی را نشان می‌دهد.

همکاری شایان اشراقی با چرسی نیز از جمله همکاری‌های مهم او با نسل جدید رپ فارسی محسوب می‌شود. قطعه «Telesm» با حضور چرسی و همچنین «Boro Boro» نمونه‌هایی از حضور او در پروژه‌هایی هستند که فضای رپ، ترپ و آواز ملودیک را در کنار یکدیگر قرار می‌دهند. این همکاری‌ها به تثبیت جایگاه اشراقی به‌عنوان خواننده‌ای که می‌تواند میان موسیقی پاپ و هیپ‌هاپ حرکت کند، کمک کرده‌اند.

در سال ۲۰۲۴، آلبوم «Karma» یکی از مهم‌ترین پروژه‌های شایان اشراقی بود. در این دوره آثاری مانند «Tarsnaak»، «Khalie»، «To Koja Boodi»، «Ghaatel» و «Khoone Naboodesh» منتشر شدند. «Tarsnaak» نمونه‌ای از وجه شخصی‌تر و تاریک‌تر موسیقی اوست؛ ترانه و موسیقی این اثر توسط خود اشراقی نوشته و اجرا شده و در تولید آن نیز با عوامل مختلفی همکاری داشته است.

همکاری‌های او در این دوره گسترده‌تر شد و نام هنرمندانی مانند بهزاد لیتو، سیاجل، کنیس، علی اردوان و ۰۲۱G در کنار او دیده شد. قطعه «Sakhre» با کنیس، «Atash» با سیاجل و بهزاد لیتو و «Miraghsam» با علی اردوان، نمونه‌هایی از این دوره هستند. همکاری با ۰۲۱G در قطعه «شهر غریب» نیز یکی از آثار شاخص این دوره بود که اشراقی را در کنار یکی از چهره‌های نسل جدید رپ فارسی قرار داد.

سال ۲۰۲۵ یکی از دوره‌های پربازده کارنامه شایان اشراقی بود. آلبوم «100» در این سال منتشر شد و در کنار آن، مجموعه‌ای از تک‌آهنگ‌ها و همکاری‌ها مانند «Dokhtar»، «Dige Kasi Samtam Nayad»، «Age Yadam Bere»، «Saat Jofte»، «Tekrari»، «Narahatam Azat»، «Zakhme Kohne» و «Zanam Mishi» به کارنامه او اضافه شدند. «100» نشان‌دهنده ادامه مسیر اشراقی در ساخت موسیقی ملودیک و ارتباط نزدیک او با فضای هیپ‌هاپ معاصر فارسی است.

از نظر سبک، شایان اشراقی را نمی‌توان صرفاً یک خواننده پاپ یا یک رپر دانست. بخش قابل توجهی از هویت هنری او بر ترکیب وکال ملودیک، پاپ معاصر، R&B و عناصر هیپ‌هاپ استوار است. همین انعطاف باعث شده بتواند هم در قطعات احساسی و عاشقانه حضور داشته باشد و هم در همکاری‌هایی با رپرهای جریان زیرزمینی و نسل جدید هیپ‌هاپ فارسی. در آثار او معمولاً ملودی و فضای عاطفی نقش پررنگی دارند، اما ساختار و تنظیم بسیاری از قطعات به موسیقی مدرن هیپ‌هاپ نزدیک می‌شود.

ترانه‌سرایی نیز بخش مهمی از فعالیت شایان اشراقی است. در برخی از آثار شخصی او، مانند «Tarsnaak»، علاوه بر خوانندگی، نگارش ترانه و مشارکت مستقیم در شکل‌گیری اثر را نیز بر عهده داشته است. این حضور در فرآیند خلق اثر باعث شده موسیقی او صرفاً متکی بر اجرای قطعات نوشته‌شده توسط دیگران نباشد و بخشی از هویت شخصی‌اش از طریق ترانه و ملودی منتقل شود.

فعالیت شایان اشراقی در سال ۲۰۲۶ نیز ادامه داشته است. از آثار این دوره می‌توان به «Zadi Zire Hamechi» و «Oon Age Barnagarde» اشاره کرد که نشان می‌دهند روند انتشار موسیقی جدید او همچنان ادامه دارد. «Oon Age Barnagarde» در اوت ۲۰۲۶ منتشر شده و از جدیدترین آثار ثبت‌شده در کارنامه او محسوب می‌شود.

در مجموع، شایان اشراقی را می‌توان یکی از خوانندگان نسل جدید موسیقی فارسی دانست که هویت هنری خود را در مرز میان پاپ، R&B و هیپ‌هاپ شکل داده است. شروع فعالیت جدی در اواخر دهه ۱۳۹۰، انتشار پروژه‌هایی مانند «Karma» و «100»، همکاری با علیرضا جی‌جی، سیاجل، سهراب ام‌جی، بهزاد لیتو، چرسی، کنیس و ۰۲۱G و تداوم انتشار آثار در سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶، کارنامه‌ای را شکل داده که بیش از هر چیز بر ملودی، ترانه‌سرایی و همکاری با جریان معاصر هیپ‌هاپ فارسی استوار است.