پوریا ادرویت

Pouriya Adroit

پوریا ادرویت، با نام هنری Pouriya Adroit، رپر و ترانه‌سرای ایرانی و از چهره‌های نسل جدید رپ فارسی است. فعالیت جدی او در موسیقی از اوایل دهه ۱۴۰۰ شکل گرفت و خیلی زود با ترکیب ترپ، هیپ‌هاپ مدرن و اجرای شخصی خود توانست جایگاهی در میان مخاطبان رپ زیرزمینی پیدا کند. اطلاعات عمومی درباره زندگی شخصی او محدود و در برخی منابع متناقض است، بنابراین بخش اصلی شناخت پوریا ادرویت از مسیر آثار، همکاری‌ها و سبک موسیقایی او شکل می‌گیرد.

فرشاد

Farshad

فرشاد قنبری، شناخته‌شده با نام هنری فرشاد، رپر، ترانه‌سرا و آهنگساز ایرانی و یکی از چهره‌های مهم نسل‌های ابتدایی رپ زیرزمینی فارسی است. او در ۱۲ دی ۱۳۶۷ در تهران متولد شد و فعالیت خود در موسیقی را از نوجوانی آغاز کرد. فرشاد در ابتدای مسیر با نام «گوستی» فعالیت می‌کرد، اما در ادامه این نام را کنار گذاشت و تصمیم گرفت با نام خودش مسیر هنری‌اش را ادامه دهد. موسیقی او از همان ابتدا بر پایه متن، روایت، شخصیت‌پردازی و نگاه متفاوت به مسائل اجتماعی شکل گرفت.

پویان جی‌سی

Pooyan JC

پویان جی‌سی، با نام هنری Pooyan JC، رپر، خواننده و ترانه‌سرای ایرانی و از هنرمندان فعال نسل جدید رپ فارسی است. او در جریان معاصر هیپ‌هاپ و رپ زیرزمینی فعالیت می‌کند و در طول سال‌های فعالیت خود با ترکیب رپ، ترپ و موسیقی ملودیک، طیف متنوعی از قطعات را منتشر کرده است. اطلاعات عمومی درباره زندگی شخصی و پیشینه دقیق او محدود است، اما کارنامه موسیقایی پویان جی‌سی مسیر هنری او را به‌خوبی نشان می‌دهد.

ایرج

Iraj

ایرج (Iraj)، با نام اصلی حسین خواجه‌امیری، در ۱۱ دی ۱۳۱۱ در خالدآباد نطنز به دنیا آمد؛ در خانواده‌ای که آواز در آن ارث بود. پدربزرگش ملا میرزا از خوانندگان نامدار دوره ناصرالدین شاه بود و پدرش نعمت‌الله که ردیف می‌دانست، اولین استادش شد. حسین نوجوان در مراسم تعزیه هم می‌خواند و از تعزیه‌خوان‌هایی که دستگاه‌ها را می‌شناختند، آواز یاد گرفت. بعد از دبستان به تهران آمد و یک مهمانی مسیر زندگی‌اش را عوض کرد: حمید وفادار صدایش را شنید و او را به ابوالحسن صبا معرفی کرد. ایرج از سال ۱۳۲۶ دو سال در مکتب صبا آموزش دید و با معرفی او، بدون هیچ آزمونی به رادیو راه پیدا کرد. کمی بعد وارد دانشکده افسری شد و چون نظامی‌ها نمی‌توانستند با نام اصلی‌شان برنامه اجرا کنند، نام برادرش «ایرج» را برای خودش انتخاب کرد؛ نامی که تا آخر عمر با او ماند. دوستی نزدیکش با اکبر گلپایگانی هم از همان دانشکده افسری شروع شد.

علیرضا افتخاری

Alireza Eftekhari

علیرضا افتخاری (Alireza Eftekhari) در ۱۰ فروردین ۱۳۳۷ در اصفهان، در خانواده‌ای کم‌بضاعت به دنیا آمد. کودک بود که ویولن را نزد طباطبایی یاد گرفت و از دوازده سالگی شاگرد تاج اصفهانی شد و ردیف‌های آوازی را از او آموخت. بعدها از جلیل شهناز و حسن کسائی هم درس گرفت و در سال ۱۳۵۷ در آزمون باربد، در حضور علی‌اکبر شهنازی، داریوش صفوت و علی تجویدی، رتبه اول را به دست آورد. اولین آلبومش «آتش دل» سال ۱۳۶۲ و به توصیه فرامرز پایور، به یاد استادش تاج اصفهانی منتشر شد. در سال‌های بعد با حسین علیزاده «راز و نیاز» و با پرویز مشکاتیان «مقام صبر» را خواند و در اواخر دهه ۶۰ در ژاپن، آلمان، کانادا و بریتانیا کنسرت داد؛ کنسرت «راه ابریشم» در ۲۸ شهر دنیا اجرا شد. در یکی از همین سفرها در ونکوور، شایعه بمب‌گذاری باعث شد او شش ساعت بدون هیچ امکانات صوتی در فضای باز برای مردم بخواند. افتخاری اولین خواننده‌ای بود که بعد از انقلاب اشعار حافظ را به شکل ترانه و تصنیف خواند؛ «روز هجران» و «نفس باد صبا» از این دسته‌اند.

بنیامین بهادری

Benyamin Bahadori

بنیامین بهادری (Benyamin Bahadori) در ۱۸ شهریور ۱۳۶۱ در محله جیحون تهران به دنیا آمد؛ خانواده‌اش اصالتاً اهل تنکابن هستند. در شناسنامه نامش وحید است، اما از کودکی همه بنیامین صدایش می‌کردند. خودش گفته قرار بود همین نام در شناسنامه ثبت شود و نشد؛ برای همین در مدرسه و دانشگاه وحید بود و برای بقیه دنیا بنیامین. شانزده ساله بود که به شعر و موسیقی رو آورد و نوزده سالگی گیتار را شروع کرد. اول ترانه می‌نوشت، بعد آهنگسازی را جدی گرفت و با چند خواننده پاپ همکاری کرد. حتی آلبومی برای کودکان به نام «گل‌های رنگین‌کمان» ساخت. شروع رسمی خوانندگی‌اش با آلبوم «۸۵» بود که یک موفقیت بزرگ تجاری شد؛ هم در ایران و هم میان ایرانیان خارج از کشور.