شروین حاجیپور
Shervin Hajipour
شروین حاجیپور، خواننده، ترانهسرا، آهنگساز و تهیهکننده ایرانی، در ۱۰ فروردین ۱۳۷۶ در بابلسر متولد شد. او موسیقی را از کودکی با یادگیری ویولن آغاز کرد و در دوران نوجوانی به آهنگسازی و ساخت موسیقی برای تئاتر پرداخت. حاجیپور در دانشگاه مازندران در رشته اقتصاد تحصیل کرد و فعالیت حرفهای موسیقی خود را از اواخر دهه ۱۳۹۰ آغاز کرد.
شروین در سال ۱۳۹۸ با حضور در برنامه «عصر جدید» و اجرای قطعه «شاید بهشت» بیشتر شناخته شد. پس از آن با انتشار مجموعهای از تکآهنگها مانند «بعد ما»، «انقضا»، «بیمه عمر»، «چشماتو ببند» و «بودی برای من»، جایگاه خود را به عنوان یکی از خوانندگان و ترانهسراهای نسل جدید موسیقی ایران تثبیت کرد.
سبک شروین ترکیبی از پاپ، بالاد، سافتراک، آراندبی و موسیقی آلترناتیو است. ترانههای او معمولاً بر احساسات شخصی، روابط انسانی و تجربههای روزمره تمرکز دارند و استفاده از زبان ساده و مستقیم، یکی از ویژگیهای اصلی ترانهسرایی او محسوب میشود.
در سال ۱۴۰۱، قطعه «برای» به مهمترین اثر کارنامه شروین تبدیل شد و شهرت او را در سطح بینالمللی گسترش داد. این اثر در سال ۲۰۲۳ موفق به دریافت نخستین جایزه «Best Song for Social Change» در تاریخ جوایز گرمی شد و نام شروین حاجیپور را در میان هنرمندان ایرانی برنده گرمی قرار داد.
پس از «برای»، شروین با انتشار آثاری مانند «شبونه»، «اشغال»، «تا کی»، «ایرانم» و دیگر تکآهنگها به فعالیت موسیقایی خود ادامه داد. در سال ۲۰۲۶ نیز قطعه «پتک» از آثار جدید او منتشر شده است.
شروین حاجیپور با صدای صمیمی، ترانهسرایی مستقیم و تلفیق عناصر مختلف موسیقی معاصر، به یکی از چهرههای شاخص نسل جدید موسیقی ایران تبدیل شده است؛ هنرمندی که مسیر حرفهای خود را از تجربههای شخصی و موسیقایی آغاز کرد و با «برای» به یکی از شناختهشدهترین خوانندگان ایرانی در سطح بینالمللی تبدیل شد.
