اسکات رامون سگورو مسکادی، که با نام هنری «کید کادی» شناخته می‌شود، رپر، خواننده، ترانه‌سرا، تهیه‌کننده و بازیگر آمریکایی است که در ۳۰ ژانویه ۱۹۸۴ در کلیولند، اوهایو متولد شد. او یکی از تأثیرگذارترین هنرمندان نسل جدید هیپ‌هاپ محسوب می‌شود و با ترکیب رپ آلترناتیو، موسیقی الکترونیک، راک و عناصر روان‌گردان، مسیر متفاوتی را در موسیقی معاصر ایجاد کرده است.

کید کادی فعالیت موسیقی خود را در اواسط دهه ۲۰۰۰ آغاز کرد و پس از نقل مکان به بروکلین، با انتشار میکس‌تیپ «A Kid Named Cudi» در سال ۲۰۰۸ توجه گسترده‌ای به دست آورد. قطعه «Day ’n’ Nite» به‌سرعت به موفقیتی بزرگ تبدیل شد و نام او را از یک هنرمند مستقل نوظهور به یکی از استعدادهای مهم نسل جدید هیپ‌هاپ تبدیل کرد. موفقیت این قطعه همچنین باعث شد کانیه وست به او توجه نشان دهد و کادی به مجموعه GOOD Music بپیوندد.

نخستین آلبوم استودیویی او با نام «Man on the Moon: The End of Day» در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. این آلبوم یک پروژه مفهومی بود که با فضای سینمایی، سازهای الکترونیک و روایت‌های شخصی، تفاوت زیادی با هیپ‌هاپ جریان اصلی آن دوره داشت. قطعات «Day ’n’ Nite»، «Pursuit of Happiness» و «Soundtrack 2 My Life» به مهم‌ترین آثار این دوره تبدیل شدند و آلبوم در آمریکا به گواهی چهار برابر پلاتین دست یافت.

در سال ۲۰۱۰، کادی دومین آلبوم خود با نام «Man on the Moon II: The Legend of Mr. Rager» را منتشر کرد. این پروژه فضای تاریک‌تر و شخصی‌تری داشت و موضوعاتی مانند شهرت، تنهایی، روابط و کشمکش‌های درونی را دنبال می‌کرد. قطعه «Mr. Rager» به یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار او تبدیل شد و آلبوم نیز در جدول‌های هیپ‌هاپ آمریکا عملکرد قدرتمندی داشت.

کید کادی در ادامه مسیر خود بارها مرزهای ژانری را جابه‌جا کرد. او در پروژه «WZRD» با دات دا جینیوس به سمت آلترناتیو راک رفت و در آثاری مانند «Speedin' Bullet 2 Heaven» نیز رویکردی بسیار تجربی‌تر را امتحان کرد. آلبوم «Indicud» در سال ۲۰۱۳ و «Satellite Flight: The Journey to Mother Moon» در سال ۲۰۱۴ نیز نشان‌دهنده تلاش او برای ساخت جهان موسیقایی مستقل از فرمول‌های رایج رپ بودند.

یکی از مهم‌ترین همکاری‌های کادی در سال ۲۰۱۸ شکل گرفت؛ زمانی که همراه کانیه وست پروژه مشترک «Kids See Ghosts» را منتشر کرد. این آلبوم با ترکیب هیپ‌هاپ، راک و موسیقی تجربی، به یکی از پروژه‌های مهم کارنامه هر دو هنرمند تبدیل شد و تأثیر زیادی بر جریان آلترناتیو هیپ‌هاپ گذاشت.

در سال ۲۰۲۰، کادی سومین قسمت از مجموعه مشهور «Man on the Moon» را با نام «Man on the Moon III: The Chosen» منتشر کرد. این آلبوم پس از یک فاصله طولانی به ریشه‌های مفهومی مجموعه بازگشت و در عین حال صدای مدرن‌تر و فضایی‌تری داشت. حضور هنرمندانی مانند تراپی رد، پاپ اسموک، اسکپتا و فیبی بریجرز نیز دامنه موسیقایی پروژه را گسترش داد. آلبوم در رتبه دوم Billboard 200 قرار گرفت.

کید کادی در کنار موسیقی، فعالیت گسترده‌ای در سینما و تلویزیون داشته است. او در پروژه‌هایی مانند «How to Make It in America» و فیلم «X» حضور پیدا کرد و به تدریج به عنوان بازیگر نیز شناخته شد. یکی از مهم‌ترین پروژه‌های او «Entergalactic» بود؛ یک اثر انیمیشنی رمانتیک که کادی در آن هم در نقش بازیگر و هم به عنوان خالق پروژه حضور داشت و آلبومی با همین نام نیز هم‌زمان با آن منتشر شد.

در سال ۲۰۲۴، کادی آلبوم «INSANO» را منتشر کرد؛ پروژه‌ای پرانرژی‌تر که در آن همکاری‌هایی با تراویس اسکات، ایپ راکی، لیل یاتی، فارل ویلیامز، لیل وین و یانگ تاگ دیده می‌شود. تنها چند هفته بعد، نسخه گسترده و مکمل آن با نام «INSANO (NITRO MEGA)» منتشر شد و مجموعه‌ای از قطعات اضافی را در اختیار مخاطبان قرار داد.

در سال ۲۰۲۵، کادی با آلبوم «Free» مسیر متفاوت دیگری را تجربه کرد. او این پروژه را بیشتر به عنوان یک اثر پاپ معرفی کرد و قطعه «Neverland» یکی از آثار شاخص این دوره بود. «Free» نشان داد که کادی همچنان علاقه دارد بدون محدود کردن خود به ژانر هیپ‌هاپ، ساختار و هویت موسیقایی خود را تغییر دهد.

در سال ۲۰۲۶ نیز فعالیت موسیقایی او ادامه پیدا کرد و ای‌پی «HAVE U BN 2 HEAVEN @ NITE?» منتشر شد. این پروژه بخشی از دوره جدید فعالیت کادی محسوب می‌شود و پس از آن نیز قطعات و ریمیکس‌هایی مانند «Amnesia» در کارنامه جدید او قرار گرفتند.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های موسیقی کید کادی، فضای احساسی و درون‌گرای آن است. او از همان ابتدای فعالیتش درباره تنهایی، اضطراب، عشق، شهرت، شکست و کشمکش‌های ذهنی صحبت کرده و همین رویکرد باعث شده موسیقی‌اش تأثیر زیادی بر نسل جدید هنرمندان هیپ‌هاپ و موسیقی آلترناتیو داشته باشد. وکال ملودیک، استفاده از هومینگ و زمزمه، سینتی‌سایزرهای فضایی و تنظیم‌های سینمایی از عناصر مشخص صدای او هستند.

از شناخته‌شده‌ترین آثار کید کادی می‌توان به «Day ’n’ Nite»، «Pursuit of Happiness»، «Soundtrack 2 My Life»، «Mr. Rager»، «Erase Me»، «All of the Lights»، «Just What I Am»، «Cudi Zone»، «Tequila Shots»، «The Scotts»، «REVOFEV»، «Surfin'» و «Do What I Want» اشاره کرد.

کید کادی را می‌توان یکی از هنرمندانی دانست که تعریف هیپ‌هاپ مدرن را گسترش داد. تأثیر او تنها به موفقیت تجاری محدود نمی‌شود؛ بسیاری از هنرمندان نسل بعد از شیوه او در ترکیب رپ، آواز، موسیقی الکترونیک، راک و بیان احساسات شخصی الهام گرفته‌اند. مسیر او از «A Kid Named Cudi» و سه‌گانه «Man on the Moon» تا «Kids See Ghosts»، «Entergalactic»، «INSANO» و «Free» نشان می‌دهد که کادی همواره به دنبال تجربه صداهای تازه و ساختن هویتی متفاوت در موسیقی بوده است.