پوران

Pouran

پوران (Pouran)، با نام اصلی فرح‌دخت عباس خاقانی، در ۱۵ بهمن ۱۳۱۲ در تهران به دنیا آمد. خاله‌اش عزت روح‌بخش از خوانندگان آن دوران بود و همین آشنایی، او را به سمت آواز کشاند. بعد از دبیرستان وارد هنرستان عالی موسیقی شد و شاگرد عباس شاپوری، آهنگساز، شد. داستان نام‌های هنری پوران خودش شنیدنی است. او در سال ۱۳۳۰ با نام «بانوی ناشناس» روی صفحه‌های گرامافون خواند، بعد از ازدواج با عباس شاپوری «بانو شاپوری» شد و بعد از جدایی، نام «پوران» را برای خودش برگزید؛ نامی که تا آخر با آن شناخته شد. شاپوری هفت سال استاد مستقیم او بود و حدود صد آهنگ برایش ساخت.

هوشمند عقیلی

Hooshmand Aghili

هوشمند عقیلی (Hooshmand Aghili) در مرداد ۱۳۱۶ در محله درغوک آباده به دنیا آمد و بعد با خانواده‌اش به اصفهان رفت. علاقه‌اش به آواز از دبیرستان شروع شد؛ جایی که ترانه‌های دلکش، ویگن، بنان و امین‌الله رشیدی را برای دوستانش می‌خواند. پدرش او را تشویق کرد و هوشمند در دوره‌های جلال‌الدین تاج شرکت کرد و دستگاه‌های همایون و سه‌گاه را نزد او آموخت. بعدها در کلاس‌های محمود کریمی و اسماعیل مهرتاش هم شاگردی کرد و در رادیو اصفهان برنامه اجرا کرد. هوشمند عقیلی در کنار موسیقی، درس هم خواند؛ در دبیرستان ریاضی خواند و بعد در رشته ادبیات انگلیسی فارغ‌التحصیل شد. او سال ۱۳۳۴ خوانندگی را جدی شروع کرد و اولین کارش «ساقی‌نامه» به آهنگسازی اسماعیل مهرتاش بود. آن‌قدر خوب درخشید که برای اجرای زنده در مراسم گشایش تلویزیون ایران، کنار مرتضی حنانه و حسین قوامی دعوت شد.

مهدی یراحی

Mehdi Yarrahi

مهدی یراحی (Mehdi Yarrahi) در ۲۳ آبان ۱۳۶۰ در اهواز به دنیا آمد. ده ساله بود که به موسیقی کلاسیک غربی علاقه‌مند شد و بعد از دوره راهنمایی، تئوری موسیقی را نزد علی کسرائی آموخت؛ کسی که خودش او را «تنها معلم موسیقی‌اش» می‌داند. پیانو و گیتار را هم خودش یاد گرفت. یراحی در سال ۱۳۷۹ به تهران آمد و حدود ده سال پشت صحنه ماند؛ برای خوانندگان زیادی آهنگ ساخت و از جمله برای داریوش اقبالی کار کرد. چیزی که او را به‌عنوان خواننده معرفی کرد، تیتراژ برنامه «شب شیشه‌ای» بود. اولین آلبوم رسمی‌اش «منو رها کن» در سال ۱۳۹۰ منتشر شد و «امپراتور»، «مثل مجسمه» و «آینه قدی» پشت سر آن آمدند. «آینه قدی» در سال ۱۳۹۶ جایزه باربد جشنواره موسیقی فجر را برایش به همراه داشت.

دنیل جوان

Daniel Javan

دنیل جوان با نام هنری Daniel Javan، خواننده و ترانه‌سرای ایرانی‌تبار ساکن استکهلم سوئد است که فعالیت حرفه‌ای خود را در سال ۲۰۲۰ آغاز کرد. او از نسل تازه هنرمندانی است که موسیقی را در فضایی بین‌المللی دنبال می‌کنند و آثارشان بیش از آنکه در چارچوب موسیقی فارسی محدود شود، به سمت پاپ معاصر، R&B، آلترناتیو پاپ و موسیقی احساسی امروز حرکت می‌کند. در منابع معرفی هنری، او به‌عنوان هنرمندی با پیشینه ایرانی، دانمارکی و سوئدی معرفی شده است.

هلیوم

Heliyom

هلیوم با نام اصلی هلیا کشتکار، خواننده و هنرمند ایرانی است که در سال‌های اخیر با حضور در جریان امروز رپ و هیپ‌هاپ فارسی شناخته شده است. او متولد ۵ آذر ۱۳۷۶ در تنکابن است و فعالیت موسیقایی خود را از سنین نوجوانی آغاز کرد. هلیوم در مسیر حرفه‌ای خود به‌تدریج از تجربه‌های اولیه در موسیقی انگلیسی‌زبان فاصله گرفت و به سمت موسیقی فارسی، رپ ملودیک و ترکیب عناصر پاپ و آلترناتیو حرکت کرد. یکی از ویژگی‌های اصلی هلیوم، قرار گرفتن او در مرز میان رپ، پاپ معاصر، R&B و موسیقی آلترناتیو است. آثار او معمولاً بر پایه ملودی‌های احساسی، اجرای نرم و استفاده از ساختارهای مدرن رپ و R&B شکل می‌گیرند و در برخی قطعات، ترکیب فارسی و انگلیسی نیز بخشی از هویت اثر را تشکیل می‌دهد. همین رویکرد باعث شده موسیقی او صرفاً در قالب رپ کلاسیک قرار نگیرد و مخاطبان گسترده‌تری را در فضای موسیقی معاصر فارسی جذب کند.

سامی بیگی

Sami Beigi

سامی بیگی با نام اصلی سامان اسحاق بیگی، خواننده، ترانه‌سرا و آهنگساز ایرانی است که با ترکیب موسیقی پاپ و R&B، یکی از چهره‌های شناخته‌شده نسل خود در موسیقی فارسی به شمار می‌رود. او در ۳ آذر ۱۳۶۱ در تهران متولد شد و بخش مهمی از دوران کودکی و نوجوانی خود را در سوئد گذراند؛ جایی که ارتباط نزدیک‌تری با فضای موسیقی غربی پیدا کرد و آموزش موسیقی و نوازندگی را جدی‌تر دنبال کرد. گیتار از سازهای اصلی اوست و تجربه در نوازندگی، ترانه‌نویسی و تولید موسیقی از همان سال‌های ابتدایی، بخش مهمی از هویت هنری او را شکل داد. بیگی از نوجوانی به نوشتن ترانه و ساخت موسیقی علاقه داشت و به‌تدریج مسیر خود را از یک علاقه شخصی به فعالیت حرفه‌ای تغییر داد. نقطه مهم در آغاز فعالیت حرفه‌ای او، آشنایی با ادی عطار و پیوستن به گروه بلک کتس بود. حضور او در این گروه در اواخر دهه ۱۳۸۰، باعث شد نامش در میان مخاطبان موسیقی فارسی بیشتر شنیده شود. قطعه «یکی بود یکی نبود» از جمله آثاری بود که در این دوره با صدای او شناخته شد و توانایی‌اش در ترانه‌نویسی و اجرای قطعات پاپ با حال‌وهوای مدرن را به نمایش گذاشت.