فرزاد فرزین

Farzad Farzin

فرزاد فرزین، خواننده، آهنگساز، ترانه‌سرا، تنظیم‌کننده و بازیگر ایرانی، از چهره‌های باسابقه موسیقی پاپ معاصر ایران است. او در ۳ تیر ۱۳۶۰ در تهران متولد شد و فعالیت حرفه‌ای خود در موسیقی را از اواخر دهه ۱۳۷۰ آغاز کرد. فرزین از همان سال‌های نخست، علاوه بر خوانندگی، در زمینه آهنگسازی و تولید موسیقی نیز فعالیت داشت و همین حضور چندوجهی، نقش مهمی در شکل‌گیری هویت هنری او ایفا کرد.

زخمی

Zakhmi

**زخمی** با نام اصلی **امیرعلی خسروجردی**، رپر و ترانه‌سرای ایرانی است که از چهره‌های شناخته‌شده نسل دوم رپ فارسی به شمار می‌رود. او متولد سال **۱۳۶۹ در تهران** است و بخش مهمی از فعالیت حرفه‌ای خود را خارج از ایران و در انگلستان ادامه داده است. موسیقی زخمی بیش از آنکه بر جنبه‌های صرفاً سرگرم‌کننده رپ تکیه داشته باشد، به بیان تجربه‌های شخصی، دغدغه‌های اجتماعی و روایت بخش‌هایی از زندگی واقعی انسان معاصر می‌پردازد.

پی‌دی‌سی

PDC

پوریا ادیب (PDC) که با نام پوریا پی دی سی نیز شناخته می‌شود، در بیستمین روز از آخرین ماه سال هفتاد متولد شده است. او فعالیت رسمی خود را در سن بیست سالگی و همراه با گروه تیک تاک آغاز کرد که این همکاری‌ها تنها به آهنگ‌سازی محدود بود و به همکاری به عنوان خواننده میهمان منجر نشد. او پس از آشنایی با آرتا از طریق کوروش (از گروه ونتونز)، همکاری‌های دنباله‌دار خود را با آرتا از ترک دائم الخمر آغاز کرد که تا به امروز ادامه دارد. پوریا نزدیکی استایل خود و آرتا را علت این حجم از همکاری‌ها می‌داند. در دهه نخست کاری خود، او علاوه بر همکاری با افرادی نظیر سپهر خلسه، آرتا و کوروش، پروژه خاص یا آلبومی منتشر نکرده است که علت آن را نگاه خود به موسیقی به عنوان سرگرمی و عدم اعتقاد به درآمد و آینده داشتن موسیقی در ایران بیان می‌کند.

ایرج

Iraj

ایرج (Iraj)، با نام اصلی حسین خواجه‌امیری، در ۱۱ دی ۱۳۱۱ در خالدآباد نطنز به دنیا آمد؛ در خانواده‌ای که آواز در آن ارث بود. پدربزرگش ملا میرزا از خوانندگان نامدار دوره ناصرالدین شاه بود و پدرش نعمت‌الله که ردیف می‌دانست، اولین استادش شد. حسین نوجوان در مراسم تعزیه هم می‌خواند و از تعزیه‌خوان‌هایی که دستگاه‌ها را می‌شناختند، آواز یاد گرفت. بعد از دبستان به تهران آمد و یک مهمانی مسیر زندگی‌اش را عوض کرد: حمید وفادار صدایش را شنید و او را به ابوالحسن صبا معرفی کرد. ایرج از سال ۱۳۲۶ دو سال در مکتب صبا آموزش دید و با معرفی او، بدون هیچ آزمونی به رادیو راه پیدا کرد. کمی بعد وارد دانشکده افسری شد و چون نظامی‌ها نمی‌توانستند با نام اصلی‌شان برنامه اجرا کنند، نام برادرش «ایرج» را برای خودش انتخاب کرد؛ نامی که تا آخر عمر با او ماند. دوستی نزدیکش با اکبر گلپایگانی هم از همان دانشکده افسری شروع شد.

علیرضا افتخاری

Alireza Eftekhari

علیرضا افتخاری (Alireza Eftekhari) در ۱۰ فروردین ۱۳۳۷ در اصفهان، در خانواده‌ای کم‌بضاعت به دنیا آمد. کودک بود که ویولن را نزد طباطبایی یاد گرفت و از دوازده سالگی شاگرد تاج اصفهانی شد و ردیف‌های آوازی را از او آموخت. بعدها از جلیل شهناز و حسن کسائی هم درس گرفت و در سال ۱۳۵۷ در آزمون باربد، در حضور علی‌اکبر شهنازی، داریوش صفوت و علی تجویدی، رتبه اول را به دست آورد. اولین آلبومش «آتش دل» سال ۱۳۶۲ و به توصیه فرامرز پایور، به یاد استادش تاج اصفهانی منتشر شد. در سال‌های بعد با حسین علیزاده «راز و نیاز» و با پرویز مشکاتیان «مقام صبر» را خواند و در اواخر دهه ۶۰ در ژاپن، آلمان، کانادا و بریتانیا کنسرت داد؛ کنسرت «راه ابریشم» در ۲۸ شهر دنیا اجرا شد. در یکی از همین سفرها در ونکوور، شایعه بمب‌گذاری باعث شد او شش ساعت بدون هیچ امکانات صوتی در فضای باز برای مردم بخواند. افتخاری اولین خواننده‌ای بود که بعد از انقلاب اشعار حافظ را به شکل ترانه و تصنیف خواند؛ «روز هجران» و «نفس باد صبا» از این دسته‌اند.

بنیامین بهادری

Benyamin Bahadori

بنیامین بهادری (Benyamin Bahadori) در ۱۸ شهریور ۱۳۶۱ در محله جیحون تهران به دنیا آمد؛ خانواده‌اش اصالتاً اهل تنکابن هستند. در شناسنامه نامش وحید است، اما از کودکی همه بنیامین صدایش می‌کردند. خودش گفته قرار بود همین نام در شناسنامه ثبت شود و نشد؛ برای همین در مدرسه و دانشگاه وحید بود و برای بقیه دنیا بنیامین. شانزده ساله بود که به شعر و موسیقی رو آورد و نوزده سالگی گیتار را شروع کرد. اول ترانه می‌نوشت، بعد آهنگسازی را جدی گرفت و با چند خواننده پاپ همکاری کرد. حتی آلبومی برای کودکان به نام «گل‌های رنگین‌کمان» ساخت. شروع رسمی خوانندگی‌اش با آلبوم «۸۵» بود که یک موفقیت بزرگ تجاری شد؛ هم در ایران و هم میان ایرانیان خارج از کشور.