گندم با نام هنری ۰۲۱ جی (021G) ، از چهره‌های شناخته‌شده نسل جدید رپ فارسی است که فعالیت خود را در فضای هیپ‌هاپ و به‌ویژه موسیقی دریل دنبال کرده است. نام هنری او با کد تلفنی ۰۲۱ تهران پیوند دارد و همین انتخاب، ارتباط او با فضای شهری و فرهنگ رپ تهران را بازتاب می‌دهد. اطلاعات عمومی درباره زندگی شخصی و سال‌های ابتدایی زندگی او محدود است، اما فعالیت موسیقایی و آثار منتشرشده‌اش جایگاه مشخصی برای او در میان هنرمندان نسل جدید رپ فارسی ایجاد کرده است.

گندم در دهه ۱۳۷۰ در ایران متولد شده و بعدها در لندن ساکن شده است. منابع موجود درباره تاریخ تولد و جزئیات زندگی شخصی او اطلاعات متفاوتی ارائه می‌کنند؛ به همین دلیل نمی‌توان همه جزئیات منتشرشده درباره پیشینه او را با قطعیت تأیید کرد. آنچه با اطمینان بیشتری می‌توان درباره ۰۲۱ جی بیان کرد، مسیر حرفه‌ای او در موسیقی و حضور مستمرش در جریان رپ فارسی است.

او فعالیت خود را در دوره‌ای آغاز کرد که نسل تازه‌ای از رپرهای فارسی‌زبان در حال تجربه سبک‌ها و صداهای جدید در موسیقی هیپ‌هاپ بودند. ۰۲۱ جی به‌تدریج به سمت دریل و رپ مدرن گرایش پیدا کرد؛ سبکی که در سال‌های اخیر با استفاده از بیت‌های سنگین، ریتم‌های شکسته، فضای تیره و اجرای متفاوت، حضور پررنگ‌تری در موسیقی فارسی پیدا کرده است.

یکی از ویژگی‌های مهم مسیر هنری ۰۲۱ جی، تلاش برای ایجاد هویت مستقل در میان رپرهای زن فارسی‌زبان است. او در دوره‌ای وارد فضای موسیقی شد که حضور زنان در بخش‌های مختلف رپ فارسی همچنان با محدودیت‌ها و موانع زیادی روبه‌رو بود و فعالیت او در حوزه دریل باعث شد توجه بیشتری به حضور زنان در این بخش از هیپ‌هاپ فارسی جلب شود. در برخی منابع و میان مخاطبان، لقب «مادر دریل فارسی» نیز برای او به کار رفته است؛ لقبی که بیشتر جنبه غیررسمی و هواداری دارد و عنوان رسمی محسوب نمی‌شود.

یکی از نخستین همکاری‌های قابل توجه ۰۲۱ جی، حضور او در قطعه «CR7» با پوریا پوتک بود. این همکاری باعث شد نام او در میان مخاطبان رپ فارسی بیشتر مطرح شود و زمینه برای فعالیت‌های بعدی او فراهم شود. پس از آن نیز همکاری‌های مختلفی با هنرمندان فعال در موسیقی هیپ‌هاپ داشت و به تدریج دامنه فعالیت خود را گسترش داد.

قطعه «Chiyoko» یکی از آثاری بود که نقش مهمی در افزایش شناخته‌شدن ۰۲۱ جی داشت. این اثر در کنار موزیک‌ویدئوی آن، توجه زیادی را به سمت او جلب کرد و باعث شد نام ۰۲۱ جی بیش از گذشته در فضای رپ فارسی مطرح شود. «Chiyoko» همچنین نمونه‌ای از گرایش او به استفاده از ساختارهای مدرن هیپ‌هاپ و فضای دریل است.

«Tokyo» نیز از آثاری است که در معرفی ۰۲۱ جی به مخاطبان گسترده‌تر نقش داشته است. پس از این دوره، انتشار آثار مختلف و همکاری‌های متعدد باعث شد فعالیت او تنها به یک یا چند قطعه محدود نماند و به تدریج مجموعه‌ای از آثار مستقل و مشترک در کارنامه‌اش شکل بگیرد.

در ادامه فعالیت حرفه‌ای، قطعاتی مانند «Ye Ja Dige»، «Gorg 3»، «In Dafe»، «Zhen»، «Eldorado»، «Chak Kosh» و «Baguette» در کارنامه موسیقایی او قرار گرفتند. «Ye Ja Dige» که با حضور شایان اشراقی منتشر شد، از آثار شناخته‌شده او در این دوره است و نسخه دیگری از این مجموعه با عنوان «Ye Ja Dige 2» نیز با همکاری کنیس منتشر شده است.

همکاری با شایان اشراقی در «Shahre Gharib» نیز یکی از آثار برجسته کارنامه ۰۲۱ جی محسوب می‌شود. این قطعه از نظر میزان شنیده‌شدن در میان آثار او جایگاه قابل توجهی پیدا کرده و نمونه‌ای از همکاری او با هنرمندان نسل جدید موسیقی شهری ایران است. «Player» با حضور علیرضا جی‌جی نیز یکی دیگر از همکاری‌های مهم ثبت‌شده در کارنامه او به شمار می‌رود.

از نظر سبک، موسیقی ۰۲۱ جی بیشتر در محدوده رپ، هیپ‌هاپ و دریل قرار می‌گیرد. استفاده از بیت‌های سنگین و مدرن، اجرای ریتمیک، فضای خیابانی و لحن مستقیم از ویژگی‌هایی است که در بخش قابل توجهی از آثار او دیده می‌شود. در کنار این عناصر، همکاری با هنرمندان مختلف باعث شده دامنه موسیقایی او تنها به یک زیرسبک محدود نماند و بخش‌هایی از ترپ و موسیقی شهری معاصر نیز در آثارش دیده شود.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های هنری ۰۲۱ جی، استفاده از زبان و بیان متناسب با فرهنگ موسیقی شهری نسل جدید است. انتخاب عناوین، نوع اجرای وکال و ساختار قطعات او بیشتر به جریان‌های جدید هیپ‌هاپ جهانی نزدیک است و در عین حال تلاش می‌کند این عناصر را در بستر زبان فارسی و فرهنگ موسیقی شهری ایرانی به کار بگیرد.

در سال‌های اخیر، فعالیت موسیقایی ۰۲۱ جی ادامه داشته است. «London Tehran» در سال ۲۰۲۴ منتشر شد و عنوان آن نیز به دو فضای جغرافیایی مرتبط با زندگی و فعالیت هنری او اشاره دارد. در سال ۲۰۲۵، «Ye Ja Dige 2» منتشر شد و در سال ۲۰۲۶ نیز آثاری مانند «Shir O Khorshid» و «TAKE ME TO CHURCH» به کارنامه او اضافه شدند. انتشار این آثار نشان می‌دهد که فعالیت حرفه‌ای او همچنان ادامه دارد و به دوره ابتدایی شهرتش محدود نمانده است.

۰۲۱ جی همچنین در تعدادی از پروژه‌های مشترک با هنرمندان شناخته‌شده رپ فارسی حضور داشته است. همکاری با پوریا پوتک، امیر تتلو، شایان اشراقی، علیرضا جی‌جی، کنیس و دیگر هنرمندان، بخشی از مسیر حرفه‌ای او را تشکیل می‌دهد. این همکاری‌ها باعث شده نام او در بخش‌های مختلف جریان معاصر هیپ‌هاپ فارسی حضور داشته باشد.

در کارنامه ۰۲۱ جی، انتشار تک‌آهنگ‌ها سهم بیشتری نسبت به پروژه‌های بلندمدت دارد. این شیوه انتشار با الگوی فعالیت بسیاری از هنرمندان نسل جدید هیپ‌هاپ همخوانی دارد؛ هنرمندانی که بخش عمده ارتباط خود با مخاطبان را از طریق انتشار منظم تک‌آهنگ‌ها، همکاری‌ها و پروژه‌های مشترک حفظ می‌کنند.

با وجود شناخته‌شدن ۰۲۱ جی در فضای رپ فارسی، اطلاعات دقیق و تأییدشده درباره بسیاری از جنبه‌های زندگی شخصی او همچنان محدود است. برخی منابع غیررسمی جزئیاتی درباره خانواده، روابط شخصی و زندگی خصوصی او منتشر کرده‌اند، اما بسیاری از این مطالب فاقد تأیید مستقل هستند. بنابراین در یک زندگینامه حرفه‌ای، تمرکز بر فعالیت موسیقایی، آثار رسمی و مسیر هنری او تصویر دقیق‌تر و قابل اتکاتری ارائه می‌دهد.

۰۲۱ جی را می‌توان یکی از چهره‌های قابل توجه نسل جدید رپ فارسی دانست که با تمرکز بر دریل و موسیقی شهری مدرن، مسیر متفاوتی را در میان هنرمندان زن این جریان دنبال کرده است. از همکاری‌های ابتدایی و قطعاتی مانند «CR7» و «Chiyoko» تا آثاری همچون «Ye Ja Dige»، «Shahre Gharib»، «London Tehran»، «Shir O Khorshid» و «TAKE ME TO CHURCH»، مسیر فعالیت او نشان‌دهنده تلاش برای تثبیت هویت مستقل در فضای در حال تحول هیپ‌هاپ فارسی است.