حمید هیراد

Hamid Hiraad

حمید هیراد (Hamid Hiraad)، با نام اصلی حمید حسین‌زاده، در ۱ بهمن ۱۳۷۰ در تهران و در خانواده‌ای اهل رودسر به دنیا آمد؛ کوچک‌ترین فرزند خانواده‌ای پنج‌نفره. از شش سالگی به کلاس موسیقی رفت، پانزده سالگی با شعر آشنا شد و اول سراغ موسیقی سنتی و ترانه‌سرایی رفت. مادرش را همیشه «حامی اصلی» زندگی هنری‌اش می‌دانست و درباره نام هنری‌اش می‌گفت: «هیراد را مردم انتخاب کرده‌اند.» یکی از آثار سنتی‌اش به دست شرکت «آوازی‌نو» رسید و همکاری‌اش شروع شد. اسفند ۱۳۹۵ اولین کار حرفه‌ای‌اش، «بی‌تاب»، با پازل‌بند منتشر شد. اردیبهشت ۱۳۹۶ «مستم کن» آمد و دو ماه بعد «دلارام»، باز هم با پازل‌بند، او را به شهرت رساند. هیراد تحریرهای آواز ایرانی و ساختار دستگاهی را با تنظیم‌های پاپ، هاوس و الکترونیک ترکیب کرد و در شعرهایش از مولانا، حافظ و سعدی هم وام گرفت.

شاپور

Shapur

شاپور، با نام اصلی فرزاد شبستانی‌پور، رپر و ترانه‌سرای ایرانی و از اعضای گروه ملتفت است که با رویکردی اجتماعی و سیاسی، جایگاه ویژه‌ای در جریان معاصر رپ فارسی به دست آورده است. او از هنرمندانی است که بخش مهمی از هویت هنری خود را بر پایه روایت مسائل اجتماعی، تجربه‌های زیسته و نقد شرایط پیرامون شکل داده و به‌واسطه لحن صریح، بیان مستقیم و صدای متمایز خود شناخته می‌شود.

پارسالیپ

Parsalip

پارسا رحمتی (Parsalip) هنرمند هیپ‌هاپ ایرانی است که خارج از ایران فعالیت می‌کند. او در سبک رپ ایرانی مطرح شناخته می‌شود و با استفاده از موضوعات و عبارات غربی در آهنگ‌های خود، به عنوان نسل جدید رپ فارسی توصیف می‌شود. نام او از ترکیب نام شخصی‌اش یعنی پارسا و عبارت Life is painful که به اختصار LIP است، گرفته شده است. او آثاری در سبک رپ دارد که از جمله آن‌ها می‌توان به آهنگ‌های زیر اشاره کرد:

مهدی جهانی

Mehdi Jahani

مهدی جهانی، خواننده، ترانه‌سرا و آهنگساز ایرانی، از چهره‌های شناخته‌شده موسیقی پاپ معاصر ایران است. او با تکیه بر ترانه‌های احساسی، ملودی‌های ساده و ماندگار و شیوه اجرایی صمیمی، طی سال‌های فعالیت خود توانسته جایگاه مشخصی در میان مخاطبان موسیقی پاپ به دست آورد. بخش قابل توجهی از آثار او به موضوعاتی مانند عشق، دلتنگی، جدایی، تنهایی و روابط انسانی می‌پردازد.

مرضیه

Marzieh

مرضیه (Marzieh)، با نام اصلی خدیجه اشرف‌السادات مرتضایی، در ۱ فروردین ۱۳۰۳ در آباده به دنیا آمد؛ در خانواده‌ای که مجسمه‌ساز، نقاش و موسیقی‌دان کم نداشت. پدرش با اینکه روحانی بود، او را به درس خواندن تشویق کرد؛ آن هم در روزگاری که خواننده شدن برای یک زن کار عجیبی به حساب می‌آمد. مرضیه در هنرستان موسیقی درس خواند و سال‌ها زیر نظر استادان موسیقی ایرانی تمرین کرد. او از سال ۱۳۲۱ با راهنمایی اسماعیل مهرتاش کارش را شروع کرد. اولین موفقیت بزرگش روی صحنه تئاتر بود: نقش شیرین در نمایش «خسرو و شیرین» که ۳۷ شب در تئاتر باربد اجرا شد. بعد از آن صدای مرضیه به رادیو و برنامه‌های «گل‌ها» رسید و شاعران و آهنگسازان زیادی برای همکاری با او صف کشیدند.

فتانه

Fataneh

فتانه (Fataneh) در ۱۴ فروردین ۱۳۳۵ در تهران، به‌عنوان اولین فرزند از شش فرزند خانواده به دنیا آمد. نامش هم داستانی دارد: پدرش وقتی برای گرفتن شناسنامه به ثبت احوال رفته بود، از رادیو ترانه‌ای شنید و اسم خواننده را پرسید. مأمور ثبت گفت «فتانه» و پدر همان نام را برای دخترش انتخاب کرد. مأمور هم گفته بود امیدوار است این فتانه هم روزی مثل همان خواننده محبوب مردم شود. فتانه از اواسط دهه ۵۰ خورشیدی خوانندگی را شروع کرد. بعد از انقلاب، مسیر پرپیچ‌وخمی را پشت سر گذاشت؛ اول به لندن رفت، بعد به ایران برگردانده شد و در نهایت از راه اسپانیا و مکزیک خودش را به آمریکا رساند.