سپهر خلسه

سپهر خلسه، با نام اصلی سپهر شهابلو و نام هنری Sepehr Khalse، یکی از شناخته‌شده‌ترین و تأثیرگذارترین رپرهای نسل دوم رپ فارسی است. او با سبک شخصی، لحن محاوره‌ای، فلوهای متنوع و ترکیب رپ با فضای ملودیک، طی بیش از یک دهه فعالیت به یکی از چهره‌های ثابت و پرمخاطب هیپ‌هاپ فارسی تبدیل شده است. منابع موجود، تاریخ تولد او را ۱۷ مرداد ۱۳۶۷ و محل تولدش را تهران ثبت کرده‌اند. او در نوجوانی به کانادا مهاجرت کرد و بخش مهمی از مسیر حرفه‌ای خود را در خارج از ایران ادامه داد.

خلسه فعالیت موسیقایی خود را در فضای زیرزمینی رپ فارسی آغاز کرد و به‌تدریج با انتشار قطعات مستقل و همکاری با چهره‌های شناخته‌شده این جریان، نام خود را مطرح کرد. ارتباط نزدیک او با هنرمندانی مانند علیرضا جی‌جی، سیجل، بهزاد لیتو و سهراب ام‌جی، نقش مهمی در حضور او در موج جدید رپ فارسی داشت و باعث شد خیلی زود در میان مخاطبان این سبک شناخته شود.

یکی از نقاط مهم کارنامه خلسه، همکاری مداوم او با هنرمندان نسل دوم رپ فارسی است. از آثار و همکاری‌های شناخته‌شده او می‌توان به «دیره یه ذره» با سیجل و بهزاد لیتو، «بتکون» با سیجل و علیرضا جی‌جی، «لاین بازی» با سهراب ام‌جی، سیجل و بهزاد لیتو، «بهش بگید» با آرتا و کوروش، «شل تکون» با تیک‌تاک و «مستر لوده» با سهراب ام‌جی و امیر تتلو اشاره کرد.

خلسه در کنار همکاری‌های متعدد، چندین پروژه مستقل نیز منتشر کرده است. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به «فکر و خیال»، «یادگاری»، «انفرادی»، «تراپی»، «پسـره مریم»، «Double Album»، «SOS» و «OCD» اشاره کرد. «تراپی» نیز یکی از پروژه‌های شناخته‌شده او با بهزاد لیتو است و از آثار مهم دوره‌ای محسوب می‌شود که موسیقی این دو هنرمند در کنار یکدیگر مخاطبان گسترده‌ای پیدا کرد.

یکی از ویژگی‌های اصلی موسیقی خلسه، توانایی او در حرکت میان رپ کلاسیک، پاپ‌رپ و قطعات ملودیک است. در آثار او موضوعاتی مانند روابط عاطفی، زندگی روزمره، دوستی، موفقیت، سبک زندگی و تجربه‌های شخصی در کنار فضای سرگرم‌کننده و گاه طنزآمیز دیده می‌شود. استفاده از زبان روزمره و فلوهای نسبتاً روان باعث شده بخش قابل توجهی از آثارش برای مخاطب عمومی نیز قابل‌دسترس باشد.

در طول سال‌ها، خلسه با طیف گسترده‌ای از هنرمندان رپ و هیپ‌هاپ فارسی همکاری کرده است. نام‌هایی مانند سیجل، علیرضا جی‌جی، بهزاد لیتو، کوروش، سهراب ام‌جی، مهراد هیدن، آرتا، هومان، مسلک، هیپهاپولوژیست، یانگ صادن و بسیاری دیگر در کارنامه همکاری‌های او دیده می‌شوند. حضور مداوم در پروژه‌های گروهی و قطعات چندنفره، یکی از دلایلی است که خلسه را به یکی از چهره‌های پیونددهنده نسل‌های مختلف رپ فارسی تبدیل کرده است.

از شناخته‌شده‌ترین آثار سپهر خلسه می‌توان به «دیره یه ذره»، «لاین بازی»، «بتکون»، «بهش بگید»، «ماروچیا»، «گم و گور»، «نگو مثل اونام»، «من شیخم»، «مستر لوده»، «شل تکون»، «نخلا»، «ای جان»، «دلم از دنیا گرفته»، «برگردیم به هم»، «دوستت دارم» و «Number One» اشاره کرد. بسیاری از این قطعات در همکاری با دیگر هنرمندان رپ فارسی ساخته شده‌اند و بخشی از مهم‌ترین همکاری‌های موسیقیایی نسل دوم هیپ‌هاپ فارسی را شکل داده‌اند.

خلسه در سال‌های اخیر نیز فعالیت خود را به‌طور مداوم ادامه داده است. آلبوم «OCD» در سال ۲۰۲۵ و مجموعه‌ای از تک‌آهنگ‌های جدید در سال ۲۰۲۶ منتشر شدند. از انتشارهای سال ۲۰۲۶ می‌توان به «Penalty»، «Terapy»، «AFTER PARTY»، «R.I.P»، «Ye Bar Dg»، «Dooset Daram»، «Sahel»، «Chi Mishe»، «Leila»، «Nemibinamet» و «Begid Berizan» اشاره کرد. آلبوم «Margo Zendegi» نیز در ۱۱ اوت ۲۰۲۶ منتشر شد و جدیدترین مرحله از فعالیت موسیقایی او را شکل داد.

همکاری خلسه با هنرمندان نسل جدید نیز همچنان ادامه دارد. در سال‌های اخیر نام او در کنار هنرمندانی مانند هیپهاپولوژیست، یانگ صادن، هودادک4، آرتا، کوروش و بهزاد لیتو دیده شده و این موضوع نشان می‌دهد که فعالیت او محدود به نسل قدیمی‌تر رپ فارسی نمانده است.

یکی از دلایل ماندگاری سپهر خلسه در رپ فارسی، توانایی او در حفظ هویت شخصی در عین تغییر فضای موسیقی است. او از رپ زیرزمینی و همکاری‌های نسل دوم شروع کرد، در پروژه‌های مشترک متعدد حضور داشت و به‌مرور توانست سبک شخصی خود را میان رپ، پاپ‌رپ و موسیقی ملودیک تثبیت کند.

سپهر خلسه را می‌توان یکی از چهره‌های مهم نسل دوم رپ فارسی دانست؛ هنرمندی که با بیش از یک دهه فعالیت، مجموعه‌ای بزرگ از تک‌آهنگ‌ها، آلبوم‌ها و همکاری‌های مشترک را در کارنامه دارد. از «فکر و خیال» و «تراپی» تا «OCD» و «Margo Zendegi»، مسیر حرفه‌ای او نشان‌دهنده حضور مداوم در جریان اصلی هیپ‌هاپ فارسی و توانایی سازگاری با تغییرات این سبک است.