ماهان بهرامخان
Mahan Bahramkhan
ماهان بهرامخان (Mahan Bahramkhan) ۲۰ آبان ۱۳۶۶ در بابل به دنیا آمد. دوازده ساله بود که پیانو را شروع کرد و به کمک استاد پیانواش با تئوری موسیقی آشنا شد. از سال ۱۳۸۴ همزمان آهنگ ساخت، تنظیم کرد و خواند؛ اولین کارهایش را با گروه «۰۱۱۱» منتشر کرد که مجموعه «خاطرات مرده» و «تمام نشدنی» حاصل همان روزهاست.
اولین آلبوم مستقلش «من هنوز…» شهریور ۱۳۸۷ منتشر شد. بعد از آن چند سال با تکآهنگهایی مثل «آرزو»، «لالایی»، «فراموشی» و «روزهای تلخ» ادامه داد و «چه شب خوبیه» را برای تیتراژ «شام ایرانی» خواند. «حیف» را هم با برادرش مجتبی بهرامخان خواند. آلبوم دومش «۰۱:۱۱» آذر ۱۳۹۳ منتشر شد.
سال ۱۳۹۴ سال جدی شدن کار ماهان بود: تیتراژ برنامه تلویزیونی «ثانیهها» را خواند، «صدای پات» و «بیرون بارونه» را منتشر کرد و مهر همان سال اولین کنسرت رسمیاش را در تهران برگزار کرد. «بارون» را با شهرام شکوهی خواند و بعد مجموعه کوتاه «مایلستون» را با «سرد بود»، «سردرد»، «چیا بهش گفتی» و «تا آخرش باش» منتشر کرد.
ماهان بیشتر آهنگهایش را خودش میسازد و تنظیم میکند. از کارهای شناختهشده او میتوان به «من هنوز»، «عشق بچگیا»، «مو به مو»، «سر بزن» و «دنیامو برگردون» اشاره کرد.
